قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۶۲)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

﴿وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾
[ الأعراف: ۲۰۴]

چون قرآن خوانده شود به آن گوش فرا دهيد و خاموش باشيد، شايد مشمول رحمت خدا شويد.

اکنون کریم به اهمیت پیام تأکید می ورزد:

به قرآن (پیام کتبی الله) باید به دقت گوش داد و به محتوای آن باید اندیشید و در واقعیت بحشیدن به محتوای پیام (به جامه عمل پوشاندن به آن) باید کوشید.

حتی خاموش ماندن و به آیات الهی گوش دادن، ثواب دارد، چه رسد به عملی کردن محتوای آنها.

سؤال این است که مگر در زمان نزول این آیات، قرآن کتابت یافته بود و قرائت می شد؟

مگر ادعا نمی شود که قرآن در زمان حضرت عثمان تدوین و تحریر یافته است؟

منظور کریم احتمالا یاد داشت آیات منفرد و قرائت آنها در مجالس و مساجد بوده است.

ادامه دارد.