فصل سوم
ورود یک حزب کمونیستی واقعا فعال در انقلاب بورژوائی بعد از امحای سلطنت مشروطه
۱
توماس مونتسر
توماس مونتسر
(۱۴۸۹ ـ ۱۵۲۵)
تئولوگ (فقیه)، کشیش و انقلابی پروتستانی در جنگ های دهقانی آلمان
نخست از هواداران مارتین لوتر بود
بعد بر ضد روحانیت وابسته به کلیسای کاتولیک و بر ضد نظام فئودالی به مبارزه برخاست
مارتین لوتر به سبب تمایلات انقلابی ـ جامعتی رادیکال او و به دلیل تئولوژی اسپیریتوئالیستی او که در آثارش بازتاب می یافت و به سبب مواعظ پبکارگرانه اش از او فاصله گرفت.
مونتسر بر خلاف مارتین لوتر، به جانبداری از جنبش قهرآمیز رهائی بخش دهقانان برخاست و به تبلیغ و ترویج ایده های انقلابی همت گماشت و در صدد ایجاد نظام جامعتی عادلانه در منطقه خویش بر امد.
امتیازات جامعتی را لغو کرد، معابد را منحل نمود و از آنها سرپناهی برای بی خانمانان و گرسنگان ترتیب داد.
اقدامات او در جهت متحد ساختن همه دهقانان به ثمر نرسید.
مونتسر در سال ۱۵۲۵ اسیر شد، مورد شکنجه های وحشتناک قرار گرفت و در ۳۶ سالگی به دار آویخته شد.
· انگلس کوشش های توماس مونتسر را، در دوره جنگ های دهقانی و رفرماسیون در آلمان، در جهت برقراری نظام کمونیستی، به مثابه مراحل آغازین یک جنبش کمونیستی فعال می نامد.
· (مارکس و انگلس، «کلیات»، جلد ۱، ص ۴۸۸، جلد ۷، ص ۳۵۲)
۲
حفاران
(لوه لر حقیقی)
۱
· در انقلاب بورژوائی در قرن هفدهم در انگلستان، «حفاران» ـ معروف به «لوه لر حقیقی» ـ تحت رهبری وینستنلی و اورارد سودای استقرار مساوات جامعتی و نه فقط سیاسی را بر سر داشتند.
۲
· طرفداران حفاران، قبل از همه، کارگران کشاورزی بودند و به پیروی از توماس مور خواهان مالکیت اشتراکی بر زمین بودند.
۳
· حفاران بر اساس تجارب خویش در حین انقلاب، به ضرورت براندازی سلطنت، به مثابه یک پیش شرط تاریخی ضرور برای استقرار صلح آمیز دولت کمونیستی آگاه بودند.
۳
بابوف
فرانسوا نوئل باوبوف
(۱۷۶۰ ـ ۱۷۹۷)
ژورنالیست، انقلابی چپگرا در انقلاب فرانسه
از منتقدین حاکمیت بورژوازی پس از سرنگونی روبسپیر و ترور در سال ۱۷۹۴
مؤسس سازمان موسوم به «توطئه برابران»
خواهان اجرای قانون اساسی ۱۷۹۳ بود.
اولین سوسیالیستی که عمل سیاسی را پیشنهاد کرد و جنبش های انقلابی ـ جامعتی بعدی را تحت تأثیر قرار داد.
۱۰ ماه مه ۱۷۹۷ بابوف و دارته و دیگر یاران او بازداشت شدند.
بابوف و دارته در 26 ماه مه ۱۷۹۷ اعدام شدند و بوناروتی تبعید گشت.
· فرم عالی تر یک «حزب کمونیستی واقعا فعال» را بعدها در گروه بابوف در انقلاب بورژوائی فرانسه در اواخر قرن هجدهم می بینیم.
ادامه دارد.
