Paul Martin Lester
پل مارتین لستر
(۱۹۵۳ ـ ۲۰۲۳)
ذهن و عکاسی
اثر پل مارتین لستر
ترجمه زانیار بلوری
درنگی
از
شین میم شین
پل مارتین لستر
استاد ارتباطات در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا
سرآغاز
می دانم، پیامم را آنهایی خواهند شنید که اماده گوش دادنند و یا پیشایپش آگاهند.
آنهایی که گوش فرا نمی دهند و در نمی یابند، با قلبی پذیرا بخوانند.
بگذارید روی این حرف حریف یانکی اندکی درنگ کنیم:
۱
می دانم، پیامم را آنهایی خواهند شنید که اماده گوش دادنند و یا پیشایپش آگاهند.
حریف یانکی خود را پیامبر می داند.
به همین دلیل از داشتن پیامی دم می زند.
پیش شرط شنیدن حرفی و صدایی و پیامی
داشتن قوه شنوایی است.
این بدان معنی است
که
شنیدن هر حرفی و یا صدایی و پیامی،
امری عینی (اوبژکتیو، خواهی ـ نخواهی، اجباری، خود به خودی) است.
شنیدن هر حرفی و یا صدایی و پیامی، میلی نیست.
این در مورد جانوران هم صادق است.
این بدان معنی است
که
اولا
آمادگی برای گوش دادن، تعیین کننده نیست.
جانور و بشر در عالم خواب حتی خیلی چیزها را می شنوند.
ثانیا
آگاه بودن و یا ناآگاه بودن برای شنیدن حرفی اصلا لازم نیست.
سؤال این است که منظور حریف از این یاوه چیست؟
حریف هراس از آن دارد که یاوه هایش را کسی نخرد و نخواند.
به همین دلیل
علاوه بر تعیین پیش شرط برای گوش دادن به پیام تحفه اش، پالان آگاهی بر پشت خواننده و خریدار خر می نهد و پیشاپیش سوارش می شود.
این دغدغه خاطر حریف یانکی در جمله بعدی اش روشن می شود:
آنهایی که گوش فرا نمی دهند و در نمی یابند، با قلبی پذیرا بخوانند.
حریف یانکی اکنون کسانی را که یاوه اش را نمی خرند و نمی خوانند و به پیام تحفه اش اعتنایی ندارند،
به گوش ندادن و نفهمیدن متهم می کند
و
ضمنا
از انها می خواهد که یاوه اش را بی اعتنا به عقل اندیشنده بخوانند.
به اصطلاح حریف با قلبی پذیرا بخوانند.
قلب ارگان پمپاژ خون در رگان اندام ها ست و نه ارگان شنوایی.
طبقه حاکمه جمهوری اسلامی
چهل و اندی سال است که شعار «مرگ بر امریکا» سر می دهد و پرچم امریکا را به آتش می کشد،
طنز قضیه این است
که
اهل و عیال شان چه بسا ساکن امریکا ست
و
کسب و کارشان ترجمه و انتشار یاوه های یانکی است.
به کجای این طویله می توان آویخت، پالان را؟
ادامه دارد.
