پروفسور دکتر ولفگانگ شوهاردت
برگردان
شین میم شین
رویزیونیسم مدرن
۱
· رویزیونیسم در دوره پس از جنگ جهانی دوم در هیئت
رویزیونیسم مدرن وارد صحنه می شود.
۲
· رویزیونیسم مدرن فرم نمودین خاص ایدئولوژی و سیاست بورژوازی در
جنبش بین المللی کمونیستی است.
۳
· همانطور که رویزیونیسم در آغاز مجبور بود که به
بهانه «نوسازی» مارکسیسم وارد صحنه شود، امروز رویزیونیسم
مدرن نیز هر جا که مارکسیسم ـ لنینیسم ایدئولوژی غالب و مسلط است ـ
مثلا در کشورهای سوسیالیستی ـ نیات ضد انقلابی خود را زیر سرپوش «مارکسیسم ـ
لنینیسم حقیقی»، «بهسازی مارکسیسم ـ لنینیسم» و «نوسازی مارکسیسم ـ لنینیسم» پنهان
می کند.
۴
· رویزیونیسم مدرن می کوشد تا از طریق خام کردن احزاب کارگری ـ
کمونیستی و از طریق از بین بردن وحدت و یکپارچگی آنها، راه را برای ضد انقلاب
هموار سازد تا بتواند دیکتاتوری پرولتاریا در کشورهای سوسیالیستی منفرد را تخریب
کند، اردوگاه سوسیالیستی جهانی را منحل سازد و حاکمیت امپریالیسم را در این کشورها
احیا کند.
۵
· رویزیونیسم مدرن ـ قبل از همه ـ به انکار ضرورت تاریخی انقلاب
پرولتری و دیکتاتوری پرولتاریا در گذار از سرمایه داری به سوسیالیسم می پردازد و
نقش رهبری حزب مارکسیستی ـ لنینیستی و سانترالیسم دموکراتیک و همچنین
انترناسیونالیسم پرولتری را منکر می شود.
۶
· رویزیونیست های مدرن دیالک تیک عینی توسعه جامعتی را، به ویژه دیالک تیک منفرد و عام را نمی خواهند درک کنند.
۷
· آنها منکر این حقیقت امرند که انقلاب سوسیالیستی
و ساختمان سوسیالیسم بنا بر سلسله ای از قانونمندی های عام الاعتبار صورت می گیرند.
۸
· آنها ـ به لحاظ فرم ـ شرایط ملی خاص را، مثلا
ساختمان سوسیالیسم در کشورهای منفرد را مطلق می کنند و به مواضع ناسیونالیسم
بورژوائی سوق می دهند.
۹
· آنها پافشاری به معارف عام الاعتبار مارکسیسم ـ
لنینیسم و محتوای حقیقی ـ عینی آنها را به دگماتیسم
متهم و تحقیر می کنند.
۱۰
· رویزیونیسم از آغاز دهه ۶۰ قرن بیستم، به طرز
نیرومندتری در جنبش بین المللی کمونیستی عرض اندام کرده است.
۱۱
· رویزیونیسم ـ قبل از همه ـ ارزیابی اشتباه آمیزی
از مبارزه میان سوسیالیسم و امپریالیسم عرضه می کند و ماهیت، فرم و متد مبارزه
میان دو سیستم را زیر علامت سؤال می برد.
ادامه دارد.