پروفسور سید محمد مرندی
درنگی
از
شین میم شین
همانطور که ذکرش گذشت،
برای کشف بینش (تئوری شناخت، طرز تفکر، متد فکری) و جهان بینی سید محمد مرندی درنگی در مفاهیم او الزامی است.
برای اینکه مفاهیم هر کس شناسه ها و آینه های بینش و جهان بینی او هستند.
۱
طبقه جفری اپشتین
ادامه
در این خطای مفهومی سید محمد مرندی
هم
هدف و آماج تبلیغی ـ تبلیغاتی او
عرض اندام می کند
و
هم
بینش مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی) او.
محتوای استفاده و یا سوء استفاده از مورالیسم (اتیسم، اخلاق گرایی)
هم نشانه و نشانگر ضعف و فقر فلسفی است و هم نشانه و نشانگر نیت مبتنی بر عوامفریبی.
این بینش به لحاظ علمی باطل از دیرباز رواج جهانگیر داشته است و دارد.
مثال:
حریفی در خاطراتش نوشته است که در ایام خردسالی از پیر روستا می پرسد:
عیب یزید چه بود که امام حسین در صدد براندازی حکومتش برمی آید؟
پیر روستا جواب می دهد:
یزید هم سر پا می شاشید و هم قمارباز بود.
بینش پیر روستا هم مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی) بود.
مثال دیگر:
خلایق در دعواهای روزمره هم به همین بینش مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی) توسل می جویند:
مثلا خواهر و مادر حریف را جنده و پدر او را و خودش را جاکش قلمداد می کنند.
بدون اینکه به حقیقت دشنام خود کمترین اعتنایی داشته باشند.
اکنون معلوم می شود که بینش مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی) تازگی ندارد.
مثال دیگر:
همین افشاگری پر هیاهوی امپریالیسم در زمینه بچه بازی و بچه خواری جفری ایپسین و نخبگان سیاسی و اقتصادی و علمی و فرهنگی و نظامی نیز دال بر رواج کمامان بینش مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی) و نیت مبتنی بر عوامفریبی حضرات است:
قربانی کردن نوجوانان زیبارو در معابد رواج دیرینه داشته است.
سوء استفاده جنسی از کودکان و بچه بازی تازگی ندارد و جفری ایپسین اولین و آخرین بچه باز جهان نبوده و نیست.
فلاسفه یونان باستان هم بچه باز بوده اند.
بخش اعظم نخبگان سیاسی و اقتصادی و نظامی و غیره نیز از دختربچه های دلربا
سوء استفاده کرده اند.
حضرت محمد با دخترک خردسالی رسما ازدواج کرده است.
حرمسراهای خوانین و سلاطین برده دار و فئودال مملو از دخترکان خردسال بوده است.
هر قلدر جهانگشایی به محض تسخیر کشوری به تصاحب و تسخیر نوجوانان آن کشور و اهدای دست و دلبازانه آنها به نور چشمان خود اقدام کرده است.
ادبیات منثور و منظوم کشورها مملو از همین محتوای شرم انگیز است.
خیلی از دیوان ها فحش نامه اند.
یعنی
مبتنی بر بینش مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی) اند.
استفاده و سوء استفاده از بینش مورالیستی (بینش مبتنی بر اخلاق گرایی)
قبل از همه دال بر ساده لوحی خلایق و فقر فلسفی آنها ست.
در غیر اینصورت
می بایستی دست به ریشه برند.
مثلا
محتوای ضد اخلاقی فیلم های پورنو را و حتی فیلم ها و کتب و مطبوعات را به چالش کشند.
دلایل مادی و فکری و طبقاتی و غیره نیهلیسم اخلاقی را کشف و افشا کنند.
به دلایل بچه بازی و بچه خواری حضرات بیندیشند و بپردازند.
ادامه دارد.
