قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۴۶)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

قیامَت، معاد یا رستاخیز

ادامه 

سابقه قیامت

 
سوشیانس از ریشۀ اوستایی saošyant  به معنای نجات‌دهنده  یا سودبخش  و طول هزاره‌‌اش فقط ۵۷ سال است.

 در دورۀ سوشیانس، همۀ مردم دین‌بردار می‌شوند و کسی نمی‌میرد. 

 ۳ ماه پیش از رستاخیز، همانند آغاز آفرینش، نبردی بزرگ میان نیروهای طبیعت درمی‌گیرد؛ 

با این تفاوت که در آغاز آفرینش نبرد آب‌افزا بود و در اینجا آتش‌افزا ست. 

غروب روز ۲۶ اسفند، فرشگرد کرداران بر سر جسد مردگان می‌ایستند و دعا می‌خوانند. 

هرمزد استخوان را از زمین، خون را از آب، موی را از گیاه و جان را از باد، که ۵ انباردار او به شمار می‌روند طلب می‌کند و آنها را در هم می‌آمیزد، اما نه به آن چهره که مُرده‌اند، بلکه از گل روشن بدون تاریکی، آب بدون زهر، آتش بدون دود و باد خوش‌بوی پر از تندرستی. 

سوشیانس ۵ بار یشت (نیایش دینی) می‌کند، در گاودم می‌دمد  و هر بار ۵/ ۱  مردگان را زنده می‌کند. 

او هرکس را از همان‌جا که مرده بود، برمی‌انگیزاند. 

مردم پدر، مادر، برادر، زن و خویشان خود را می‌شناسند. 
پس از ۶ روز و در ششم فروردین (روز، ۷۱) یا روز نخست از پنجۀ دزدیده، برانگیختن مرده‌ها پایان می‌یابد. 

ایسَتواستَرِ داور، پسر زردشت، انجمن ایستواستران  را تشکیل می‌دهد و هرکس در آن، نیک‌کنشی و بدکنشی خویش را می‌بیند. 

 پرهیزگار در برابر بدکار همچون گوسفند سفید در برابر گوسفند سیاه می‌شود و بی‌دینان به ناله و افغان می‌افتند. 

به مدت ۳ شبانه‌روز، پرهیزگار را به بهشت برین و گناهکار را به دوزخ می‌افکنند تا در آنجا تن و روان پرهیزگار شادی و گناهکار مکافات ببیند. 

گناهکار سزاوار مرگ را سر می‌برند، ۳ شبانه‌روز در دوزخ می‌افکنند، مکافاتِ نه‌ هزارساله (۹۰۰۰ ساله) به او می‌دهند و گناهکاران دیگر را به اندازۀ گناهشان مجازات می‌کنند.

 اَرایمن (اریامن) ایزد با آتش و به فرمان خدا، فلز کوهها یا کوهها و دره‌ها را می‌گدازد، همۀ مردم را از درون آن فلز، که برای پرهیزکاران چون شیر گرم و برای بدکار گداخته است، می‌گذراند و پاک می‌کند. 

مردم پس از عبور، با عشق به هم می‌رسند و از داوری یکدیگر می‌پرسند. 

سوشیانس و یارانش گاو هَدَیوش  را در یزشی (آیین عبادی) می‌کشند و از پیه آن و درخت هوم سپید نوشابۀ بی‌مرگی می‌سازند، به مردم می‌دهند و همه را بی‌مرگ و جاودانه می‌کنند. 

همۀ مردم را در سن ۴۰ یا افراد بالغ را در سن ۴۰ و نابالغان را در سن ۱۵ یا گوشت‌خواران را در سن ۴۰ و بقیه را در سن ۱۵  برمی‌انگیزانند. 

به هرکس زن و فرزند  یا به زنْ شوهر و به مردْ زن  می‌دهند، اما دیگر زایشی نخواهد بود. 

زن و شوهر فقط از یکدیگر و نه از دیگری لذت می‌برند. 

سوشیانس همۀ مردم را به سزا پاداش می‌دهد  و خود به بهشت برین می‌رود. 

به یاری نیروی خردِ بیشتر، ایزد بهرامِ پیروزْ اهریمن و دیوان را  یا هرمزدْ اهریمن را و ایزدانِ امشاسپندْ دیوان هماورد خود را می‌گیرند و اهریمن و آزِ ازکارافتاده را از آسمان به تیرگی می‌افکنند یا دیوان یکدیگر را می‌خورند، ایزد سروشْ دیو آز یا دیو خشم را می‌کشد، اهریمنْ آسمانی را که زیر زمین است سوراخ می‌کند و می‌گریزد  یا در زندانی از روشنایی افکنده و سرنگون می‌شود  و زمین بی‌فراز و نشیب و هموار می‌گردد. 

 

ادامه دارد.

خود آموز خود اندیشی (۱۴۳۳)

    

 

 شین میم شین

 

بوستان

باب چهارم

در (باب) تواضع

مقدمه

(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۹۷ ـ ۱۲۱)

مقدمه

بخش دوم

(ص ۹۷ ـ ۱۲۱)

ما به سوی آنچه دانش زمانه مان نموده، می رویم.

 

 همانطور که ذکرش گذشت،

دیوان سعدی و حافظ از شدت و حدت خودستائی آندو بارها منفجر شده است:

 

سعدی

ای گل خوشبوی، اگر صد قرن باز آید بهار

مثل من دیگر نبینی، بلبل خوشگوی را.

معنی تحت اللفظی:

ای گل خوشبو، بلبل خوشگویی مثل سعدی حتی در صد قرن پا به عرصه وجود نخواهد نهاد.

 

سعدی

در این بیت غزل

دیالک تیک سوبژکت و اوبژکت

را

به صورت دیالک تیک بلبل و گل

و

به صورت دیالک تیک شاعر و شاهد بسط و تعمیم می دهد و نقش تعیین  کننده را از آن سوبژکت (بلبل، شاعر) می داند.

 

این طرز تفکر سعدی مبتنی بر سوبژکتیویسم است که از مکاتب معرفتی ـ‌ نظری و فلسفی  امپریالیسم است و فاقد ارزش علمی و عقلی و تجربی است.

 

برای اینکه نقش تعیین کننده در دیالک تیک سوبژکت شناخت (معرفت) و اوبژکت شناخت از آن اوبژکت شناخت (گل، شاهد) است.

برای اینکه محتوای شناخت در اوبژکت شناخت (گل، شاهد) است و نه در سوبژکت شناخت.

 

این بیت غزل سعدی هم مغایر با تواضع است.

نشانه خودپرستی و ناشی از خودپرستی او ست.

یعنی

مبلغ تواضع بع مثابه یکی از سجایای اخلاقی متعالی

متکبری بیش نیست.

 

ادامه دارد.

سپه را نباید به کوچک شمرد (۱۵)

 

سپه را نباید به کوچک شمرد

که کوه کلان دیدم از سنگ خرد.

 

  ۱

90.000

israelische Soldaten hungern:

 Irans Raketensturm zerreißt die IDF-Versorgung

 

  ۹۰ هزار تن از سربازان اسرائیل به روز سکنه غزه افتاده اند و محکوم به گرسنگی شده اند.

 

ایران

مهمترین انبارهای اسلحه، انبارهای بنزین و گازوئیل و غیره ارتش اسرائیل  را به موشک بسته است 

 و 

مراکز لوژیستیکی ارتش اسرائیل

در واکنش های زنجیره ای منفجر شده اند.

 

 ۲

 

 

فتّاح یک

 موشک ساخت نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.

 فتاح به عنوان یک موشک هایپرسونیک با برد ۱۴۰۰ کیلومتر و سرعت ۱۳ تا ۱۵ ماخ است.

پر سرعت ترین موشک جهان حتی بیشتر از آوانگارد است. 

 

موشک فتاح ۲

 نسل جدید موشک‌های هایپرسونیک (مافوق صوت) ایران است که در آبان ۱۴۰۲ رونمایی شد و قابلیت‌هایی فراتر از نسخه اولیه (فتاح ۱) دارد. 

این موشک با سرجنگی جداشونده هواسُر (Glide) و موتور راکتی سوخت مایع، قادر به انجام مانورهای شدید در سرعت بالای ۵ ماخ در فاز پایانی است. 

 

 

  ۳۴۰۰ تن از معلمین  نخبه آنتی ترور (ضد ترور) یعنی سرمایه انسانی نخبه اسرائیل

 در سحرگاه ماه آوریل سال ۲۰۲۶

 با ۱۸۰۰ موشک فتاح ایران در عزض ۲۱ دقیقه 

زیر آوار می مانند و  نابود می شوند.

 

ادامه دارد.

 

قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۴۵)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

قیامَت، معاد یا رستاخیز

ادامه 

سابقه قیامت

ایرانیان باستان به معاد فردی، جمعی و داوری روز پسین باور داشتند.

 تدفین جنین در خانه‌های سیلک و شوش در هزاره‌های ۵-۴ ق‌م 

و

 وجود ابزار زندگی کنار مردگان در گورخمره‌های اشکانی، 

نشان‌دهندۀ باور به زندگی پس از مرگ نزد ایرانیان باستان است.
فرشگرد و پیروزی واپسین نیکی بر بدی

 ۰۰۰‘ ۳ سال پس از زردشت رخ می‌دهد و این امر با آمدن ۳ منجی، 

(اوشیدَر، اوشیدرماه و سوشیانس)

  پسران زردشت، 

هم‌زمان است

و 

هر یک سر هر هزاره از ۰۰۰‘ ۳ ‌سال پایانی ظهور می‌کنند . 

هر منجی از دوشیزه‌ای متولد می‌شود که با آب‌تنی در دریاچۀ کیانسه (کانسه) در سیستان  و ورود فرَه  یا نطفۀ زردشت در بدنش باردار شده است.

 هر ۳ منجی به دیدار هرمزد می‌روند و دین را، که به سستی گراییده است، می‌آرایند. 

 خورشید در زمان اوشیدر، ۱۰ روز، زمان اوشیدرماه، ۲۰ روز و زمان سوشیانس، که رستاخیزکننده است، ۳۰ روز میان آسمان می‌ایستد و همۀ مردم ایمان می‌آورند.

در هزارۀ اوشیدر، که ۸۰۰‘ ۱  یا ۵۰۰‘ ۱ سال پس از دین‌آوری زردشت ظهور می‌کند، انواع گرگها در هم می‌آمیزند و به یک پیکر تبدیل می‌شوند؛ 

ولی سپاه مردم به سروری اوشیدر آن گرگ را نابود می‌کند. 

در هزارۀ اوشیدرماه، انواع مارها در هم می‌آویزند و ماری عظیم پدید می‌آید، 

ولی مردم به فرماندهی اوشیدرماه آن را از بین می‌برند. 

در این هزاره و در ششم فروردین، گرشاسبِ سام به فرمان هرمزد، ضحاک را، که از بند فریدون رها شده و ۳/ ۱  آفریدگان را بلعیده است، با گرز می‌کشد.

 پس از کشته‌شدن ضحاک، نیروی آز (طمع) کاهش می‌یابد و مردم با هر ۳ روز یک‌بار غذاخوردن سیر می‌شوند. 

آنها نخست از ‌خوردن گوشت دست می‌کشند و گیاه‌خوار، شیرخوار و سپس آب‌خوار می‌شوند؛ حتى ۱۰ سال پیش از آمدن سوشیانس، هیچ چیز نمی‌خورند و نمی‌میرند. در این زمان، مردم در علم دارو و پزشکی به اندازه‌ای توانمند می‌شوند که مرگشان فقط ناشی از قتل و پیری است. 

ادامه دارد.

درنگی در تحلیل پیرایه یغمایی راجع به شعر نادر نادرپور (۸)

 

نادر نادر پور

(۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸)

 شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی 

 از اعضای کانون نویسندگان ایران  

 

درنگی 

از

میم حجری

 

در مرگ زیستن

نگاهی به کارنامه ی شعر نادر نادرپور 

  پیرایه یغمایی 

۵ خرداد ۱۳۸۷ 

 مجله ادبی هیچستان

 

پیرایه یغمایی

همان مرگی که نادر پور در ضمن آنکه همیشه از آن می ترسید، همیشه هم آن را مدار شعر های خود قرار می داد:

 اگر روزی کسی از من بپرسد 

که دیگر قصد ت از این زندگی چیست ؟ 

 بدو گویم که چون می ترسم از مرگ

 مرا راهی بغیر از زندگی نیست 

( بیگانه

دختر جام )

معنی تحت اللفظی:

اگر از من بپرسند که چرا به زندگی ادامه می دهی و دست به خودکشی نمی زنی، جواب می دهم که دلیلش ترس من از مرگ است. 

 

نادرپور

در این دو بیت شعر، منکر بی معنایی زندگی و ضرورت خودکشی نیست.

یعنی

همفکر و هم مرام کامو و هدایت و نیهلیست ها و فاشیست ها و انارشیست ها و غیره است.

دلیل او به تداوم بخشیدن به زندگی، دلیلی پسیکولوژیکی است:

ترس از عزرائیل است.

این بدان معنی است که نادرپور علیرغم تنفر از زندگی به دلیلی پسیکولوژیکی به زندگی منفور ادامه می دهد.

این اما به معنی «مدار شعر های خود قرار دان» مرگ نیست.

پیرایه شاید دلایل مشخصی در رابطه با این ادعا داشته باشد.

به همین دلیل ما باید ضمن تحلیل مارکسیستی اشعار نادرپور به این مسئله هم بپردازیم.

پیرایه

راستی زندگی یک شاعر را بجز از راه شعر هایش از چه راه د یگری باید سنجید؟

 

معنی تحت اللغظی:

تنها راه سنجش (ارزیابی) زندگی شعرا بررسی اشعار آنها ست.

 

انعکاس زندگی هنرمندان در آثار هنری شان قابل بحث است.

 

در آثار هنری هنرمندان

اصولا و اساسا

خاستگاه و پایگاه طبقاتی آنان، سطح فکری و معرفتی و علمی و فنی و فلسفی و فقهی آنان و معیارها  و ارزش های اخلاقی آنان انعکاس می یابد و نه زندگی آنان.

 

ای بسا هنرمندان که دره عمیقی میان حرف ها و اعمال شان وجود دارد.

 

ادامه دارد.