درنگی در کنفوسیوس و جهان بینی او (۶۶)

       

نام هنگام تولد

 کوین شاه

(۵۵۱ قبل از میلاد ـ  ۴۷۹ قبل از میلاد)

(عمر: ۷۱–۷۲ سال)

 

درنگی 

از

شین میم شین

 

کنفوسیوس

تمرین تمرکز حواس به ما کمک می کند برای قدردانی از جایی که هستیم خودمان را در زمان حال نگه داریم.

 

حریف

 

 این نقل قول ما را کاملا به زمان حال سوق می دهد. 

گوش دادن به صدای اطرافمان، تجربه درک حضور در جسم خویش و مشاهده و درک عمیق نفس کشیدن می تواند به ما برای کشف این موضوع کمک کند که ما واقعا در اینجا (در زمان کنونی) هستیم.

 اگر در لحظه لحظه زندگی مان حضوری واقعی داشته باشیم، می توانیم به مفاهیم عمیقی در زندگی خود دست پیدا کنیم.

 

 

این تحلیل حریف از ادعای کنفوسیوس مملو از ایرادات منطقی و علمی و عقلی و تجربی است:

۱

 این نقل قول ما را کاملا به زمان حال سوق می دهد.

این ادعای کنفوسیوس 

را

ما تحلیل مارکسیستی کردیم و بی پایه بودنش را اثبات کردیم.

مفهوم حریف مبنی بر سوق دادن مخاطب به زمان حال بی معنی است.

ما در زمان حال حی و حاضر وجود داریم و نیازی به نقل قولی برای سوق داده دشن بدان نداریم.

 

۲

گوش دادن به صدای اطرافمان، تجربه درک حضور در جسم خویش و مشاهده و درک عمیق نفس کشیدن 

می تواند به ما برای کشف این موضوع کمک کند که ما واقعا در اینجا (در زمان کنونی) هستیم.

 

حریف حرف دهن خودش را حتی نمی فهمد:

گوش دادن به حرف اطرافیان 

چه ربطی به اثبات بودن در زمان حال دارد.

وجود هر کس و هر جانور و هر نبات و هر جماد در زمان حال 

امری عینی و واقعی است.

حنی اگر کسی در دور و بر چیزی و کسی نباشد، او در ماضی و مضارع و مستقبل خواهد بود.

تجربه و درک کذایی حضور  خود (؟) در کالبد خویش (و نه در جسم خویش) 

حرف بی ربطی است

و

به اثبات وجود کسی و یا چیزی در زمان حال منجر نمی شود.

۳

 مشاهده و درک عمیق نفس کشیدن 

این یاوه حریف هم زبطی به اینجا بودن و در زمان حال بودن چیزی و کسی ندارد.برای اینکه اینجا و یا آنجا بودن چیزی و یا کسی

امری عینی است.

یعنی

مستقل از مشاهده و درک او ست.

مگر چیزهای جامد که توان مشاهده و درک ندارند، در ماضی و مضارع  و مستقبل نبوده اند و نیستند و نخواهند بود.

ادامه دارد.

درنگی در تحلیل پیرایه یغمایی راجع به شعر نادر نادرپور (۴)

 

نادر نادر پور

(۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸)

 شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی 

 از اعضای کانون نویسندگان ایران  

 

درنگی 

از

میم حجری

 

در مرگ زیستن

نگاهی به کارنامه ی شعر نادر نادرپور 

  پیرایه یغمایی 

۵ خرداد ۱۳۸۷ 

 مجله ادبی هیچستان

 

پیرایه یغمایی

 

راستی این هم از معجزه های مرگ است که تا یکی از دست می رود، همه به فکرش می افتند.

 

معنی تحت اللفظی:

از معجزات مرگ افتادن به یاد مرده است.

 

این ربطی به خود مرگ و اعجاز مرگ ندارد.

ولی مسئله قابل تأملی است که پیرایه یغمایی تماتیزه کرده است. و ا هم به سهم خود آن را مورد بحث قرار می دهیم.

مرگ چیست؟

در مفهوم مرگ چه چیزهایی تجرید می یابند.

مرگ له تنهایی وجود ندارد.

مرگ (حیات) در دیالک تیک زندگی و مرگ (حیات و ممات) وجود دارد.

دیالک تیک حیات و ممات 

دیالک تیکی بیولوژیکی (مبتنی بر زیست شناسی) است.

 

دیالک تیک حیات و ممات 

 یکی از فرم های بسط و تعمیم تریاد پیدایش (زایش، تشکیل) ـ رشد (توسعه، تکامل) ـ زوال (تجزیه و تلاشی) است.

 

تریاد پیدایش (زایش، تشکیل) ـ رشد (توسعه، تکامل) ـ زوال (تجزیه و تلاشی)

تریادی (تثلیثی) زوال نلپذیر و پایان ناپذیر است:

دانه ای جوانه می زند، جوانه رشد می کند و نهال و درخت و بیشه و باغ می شود.

درخت آتش می گیرد و خاکستر می شود (زوال، مرگ، تجزیه می شود.)

از خاکستر درخت، جوانه ای  سر برمی کشد، نهال و درخت و بیشه و باغ می شود و تریاد ادامه می یابد.

مثال دیگر:

نطفه در بطن چانوری رشد می کند و کودکی  زاده می شود، رشد می کند، ازدواج می کند، پیر می شود، می میرد و از عناصر حاصله نباتی، جانوری تشکیل می یابد

 و 

تریاد فوق الذکر ساز خود را از سر می گیرد.

 

ادامه دارد.