۱۴۰۵ آبان ۲۶, سه‌شنبه

تحلیلی مارکسیستی از «خاطرات» و خرافات شریعتمداری از احسان طبری (۸)

  

حسین شریعتمداری

خاطره شریعتمداری(کیهان) از احسان طبری

پیراسته فر
علمی، تحقیقی و تحلیلی
https://pirastehfar.blogsky.com 
 
تحلیلی مارکسیستی

از

 شین میم شین

احسان طبری گفت: 

«راستی‌، نوشته‌ام درباره ۴ نظریه‌پرداز خودفروخته و خودخواه ناتمام مانده است»‌

(سیداحمدکسروی،صادق هدایت ،فریدون آدمیت،سیدحسن تقی‌زاده )

مدیرمسئول کیهان:

من ساکت ماندم واما احسان طبری درباره  ۴ نظریه‌پرداز خودفروخته ادامه داد: 

«کسروی دین‌ساز‌»،

«صادق هدایت نیست‌گرا‌»،

«فریدون آدمیت توجیه‌گر» 

و

«سیدحسن تقی‌زاده غرب‌پرست».

بی اعتنا به واقعیت (واقعی بودن) و صحت (درست بودن) این روایات و لاطائلات،

باید پرسید:

مگر فحط مسئله و موضوع است که طبری مسخ و مخدوش به چهار به اصطلاح نظریه پرداز می پردازد؟

علاوه بر این، مفاهیم خودفروخته و خودخواه  نشانه ضعف تئوریکی طبری و هر کس دیگر است.

نسبت دادن خودفروختگی به نظریه پردازی 

اولا

به معنی ناتوانی از تحلیل نظریه او ست.

ثانیا

به معنی ناتوانی از کشف و اثبات ماهیت طبقاتی او ست.

ثالثا

به معنی سوبژکتیویسم معرفتی است.

چون به عوض تحلیل موضع طبقاتی و موضوع نظریه مطروحه، خود نظریه پرداز به دشنه دشنام بسته می شود.

رابعا

تخریب دلبخواهانه و شتابزده نظریه پردازی که چه بسا زنده نیست، هیچ درد بی درمان جامعه را درمان نمی کند.

۱

«کسروی دین‌ساز‌»

اولا

کسروی روشنگر جسور و مبارز و متهور و مترقی و مسئول و انقلابی و خیرخواهی بوده است.

ثانیا

کسرو مؤلف ارحمند تاریخ «انقلاب» مشروطه و بیوگرافی شخصیت هایی از قبیل شیخ محمد خیابانی و غیره بوده است که آثار ماندگاری اند و تحریر مشقت بارشان خدمت بزرگی به فرهنگ بشری بوده است.

خلاصه کردن بیوگرافی و خدمات کسروی در دین سازی

 کمترین ربطی به تحلیل رئآلیستی و راسیونالیستی او و آثار و افکار و اعمالش ندارد.

دینی هم که کسروی به عنوان آلترناتیوی بر مذاهب مختلف از تشیع تا بهائیت و غیره عرضه می دارد، قابل تحلیل مارکسیستی است و نه عیب و ننگ و جرم و جنایت.

ما بخشی از افکار و آثار کسروی را تحلیل و منتشر کرده ایم:

 

کسروی

 

۱

https://hadgarie.blogspot.com/2011/04/1_5288.html

 

۲

https://hadgarie.blogspot.com/2011/04/2_6457.html

 

۳

https://hadgarie.blogspot.com/2011/04/3_16.html

 

۴

https://hadgarie.blogspot.com/2011/04/4_19.html

 

۵

https://hadgarie.blogspot.com/2011/04/5_21.html

 

۶

https://hadgarie.blogspot.com/2011/05/5.html

 

پایان

 


گفت و گوی کسروی با مدعی

 

۱

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/2574

 

۲

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/2575

 

۳

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/2576

 

پایان

۲

«صادق هدایت نیست‌گرا‌»،

نیستگرا؟

معلوم نیست که بر طبری نجیب و شریف و مظلوم و معصوم چه رفته است که به این روز افتاده است و یاوه می بافد.

مفهومی تحت این عنوان اصلا وجود ندارد.

ضمنا

صادق هدایت

طرفدار نیهلیسم و پسیمیسم (پوچی حیات و بدبینی) بوده است.

مثل کافکا بوده است.

هدایت احتمالا دارای تمایلات فاشیستی بوده است.

نحقیر توده در آثارش چشمگیر است.

تحقیر حزب توده و فرقه دموکرات آذربایجان توسط هدایت

   در گفتگویی خیابانی با طبری جوان را ما نقد و منتشر کرده ایم که نشانه مرتجعیت و حماقت او بوده است.

گفتگوی احسان طبری با صادق هدایت 

 

http://hadgarie.blogspot.com/2013/07/29.html

 

https://hadgarie.blogspot.com/2013/07/30.html

 

هدایت

 

 

تأملی در سخنی از مریم فیروز راجع به صادق هدایت

 

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/4814

ادامه دارد.

قرآن کریم از دیدی دیگر سوره توبه (التوبة) (۶۳۲)

 

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿۞ أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ لَا يَسْتَوُونَ عِندَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ﴾
[ التوبة: ۱۹]

آيا آب‌دادن به حاجيان و عمارت مسجد الحرام را با كرده كسى كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده، برابر مى‌دانيد؟

 نه، نزد خدا برابر نيستند و خدا ستمكاران را هدايت نمى‌كند.

ادامه

 کریم

 در این آیه، 

متد مقایسه را به خدمت می گیرد:

او به مقایسه آب دادن به حجاج با جهاد کردن در راه خدا می پردازد.

یعنی عملی را با عمل دیگری مقایسه می کند و جهاد در راه خدا را برتر از آب دادن به حجاج می داند.

این مقایسه فی نفسه عیب و ایرادی ندارد.

ایراد آن در دستکم گرفتن آب دادن به تشنگان است.

﴿الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ﴾
[ التوبة: ۲۰]

آنان كه ايمان آوردند و مهاجرت كردند و در راه خدا به مال و جان خويش جهاد كردند، در نزد خدا درجتى عظيم‌تر دارند و كاميافتگانند.

کریم

در این آیه، جهاد را دیالک تیکی از جهاد مالی و جهاد جانی می داند.

بدین طریق

هم کسانی که از مال خود می گذرند، مجاهد محسوب می شوند 

و

هم کسانی که از جان خود می گذرند.

البته

چه بسا نه فقط از جان خود، بلکه ضمنا از مال و حتی زن و بچه خود می گذرند.

چون اگر در جنگ شکست بخورند، زن و بچه شان اسیر و برده و اموال شان غارت خواهند شد.

در هر صورت می توان از جدایی جهاد مالی از جهاد جانی سخن گفت.

بدین طریق اعضای متمول همبود اسلامی مثلا تجار پول و یا شتر و تسلیحات جنگی تهیه می کنند و می دهند و مجاهد محسوب می شوند و فقرا به جبهه می روند و اگر بخت یارشان نباشد، از جان می گذرند.

محتوای این آیه کریم مبتنی بر دیالک تیک داد و ستد است:

 داد مسلمین = مال و جان و سلامت جسمی و روحی و روانی.

ستد مسلمین = وعده نسیه درجات عالی در بهشت.

دیالک تیک داد و ستد

یکی از مهم ترین دیالک تیک های کریم است.

 ادامه دارد.

فرهنگ مفاهیم فلسفی (س) سوسیالیسم و کمونیسم اوتوپیکی (۱۶)

https://www.philosophicum.com/fileadmin/_processed_/9/8/csm_R2007-Winfried-Schr%C3%B6der_47eb058f64.jpg

 

پروفسور دکتر وینفرید شرودر

(۱۹۵۶ ـ ۲۰۲۲)

برگردان

 شین میم شین

 

شارل فوریه

 فرانسوا ماری چارلز فوریه

(۱۷۷۲ ـ ۱۸۳۷)

سوسیالیست اوتوپیکی فرانسه

 

محدودیت های آموزه فوریه

 

·    محدودیت های آموزه فوریه، قبل از همه، به شرح زیر بوده اند:

 

۱

·    فوریه، برخلاف سن سیمون، «بر طبق نظر فیزیوکرات ها به کار کشاورزی ـ حداقل ـ امتیاز خاصی قائل می شود» و نسبت به صنایع بزرگ نظر منفی دارد.

 

۲

·    فوریه از سوئی از توسعه تاریخی بالنده سخن می گوید و وضع و حال موجود را پیش شرطی برای نظام مورد نظر خود تلقی می کند، ولی از سوی دیگر نسبت به پیشرفت تاریخی موضع پسیمیستی (مبتنی بر بدبینی) دارد.

 

۳

·    او در فالانسترهای خود اگرچه دارائی کلیه اعضا را در صندوق مشترک وارد می سازد، ولی درآمد حاصل از کردوکار کشاورزی، صنعتی و تجارت را به مثابه دستمزد، جایزه برای معارف فنی و استعداد و به مثابه ربح سرمایه مصرف می کند و کلیه مسائل سیاسی را مورد صرفنظر قرار می دهد.

·    (مارکس و انگلس، «کلیات»، جلد ۱، ۵۳۳)

 

آموزه سوسیالیستی ـ اوتوپیکی سن سیمون

 

هنری د سن سیمون

 (۱۷۶۰ ـ  ۱۸۲۵ )

مؤسس مکتب فکری اقتصادی ـ جامعتی علمی موسوم به سن سیمونیسم

پدر جامعه شناسی علمی و سوسیالیسم اوتوپیکی

 از مبارزان جنگ استقلال آمریکا (۱۷۰۶ ـ ۱۷۸۳3) بر ضد انگلیس

از طرفداران انقلاب کبیر فرانسه ۱۷۸۹

در سال ۱۷۹۴ کم مانده بود که به گیوتین سپرده شود.

  

۱

·    آموزه سوسیالیستی ـ اوتوپیکی سن سیمون از محتوای معرفتی ژرفتری برخوردار است.

 

۲

·    بی دلیل نیست که انگلس می نویسد:

·    «ما در سن سیمون به وسعت نظر نبوغ آمیزی برمی خوریم که تقریبا کلیه افکار غیر اقتصادی سوسیالیست های ما بعد را به صورت نطفه ای در بر دارد.»

 

۳

·    سن سیمون نه تنها با اعلام کار صنعتی به مثابه ماهیت کار و با منشاء قرار دادن تولید صنعتی مدرن، از حد فوریه پا فراتر می گذارد، بلکه علاوه بر آن به صورت نطفه ای درمی یابد که «موقعیت اقتصادی شالوده نهادهای سیاسی را تشکیل می دهد» و به صراحت تمام از «تبدیل حکومت سیاسی بر مردم به اداره چیزها و هدایت و رهبری روندهای تولیدی» سخن می گوید.  

 

۴

·    انگلس، علاوه بر این، یادآور می شود که عالی ترین کشف سن سیمون در سال ۱۸۰۲ میلادی عبارت از این بود که او انقلاب فرانسه را به مثابه مبارزه طبقاتی میان تهیدستان، بورژوازی و اشراف تلقی می کند.

 

۵

·    انگلس بدین طریق به اهمیت طرح تاریخی سن سیمون اشاره می کند، که شالوده گرایشات اصلاح طلبانه سیاسی و جامعتی بوده است.

·    (مارکس و انگلس، «کلیات»، جلد ۲۰، ۲۴۱)

 

۶

·    سن سیمون و شاگردانش بر آن بودند که رهائی مولدان نعمات مادی، از بین رفتن سلطه سیاسی و اقتصادی مبتنی بر زور اقشار حاکم، محو استثمار، مبارزه رقابت آمیز و جنگ روند تاریخی قانونمندی است و انقلابات تاکنونی نیز بخشی از این روند بوده اند.

 

۷

·    به نظر سن سیمونیست ها هر مرحله توسعه مولدان (برده داری، فئودالیسم و کارمزدوری سرمایه داری) با تئوری فلسفی و با نظام جامعتی و سیاسی معینی انطباق داشته و هر گام پیشرفتمند غلبه بر ایده ئولوژی حاکم قبلی و سرنگونی نظام جامعتی و سیاسی حاکم را ضرور و لازم داشته است.

 

۸

·    سن سیمون و شاگردان او بنا بر طرح تاریخی خود به این نتیجه منطقی رسیده بودند که کلیه انقلابات تاکنونی «فقط استثمار انسان به وسیله انسان را تعدیل کرده اند» و اکنون زمان تحقق انقلابی فرارسیده که «توده های کارگر» را از استثمار کسانی که «دارائی شان نتیجه کار کارگران است»، آزاد خواهد ساخت و نظام جامعتی ئی را پدید خواهد آورد که در آن «هرکس به اندازه استعدادش کار خواهد کرد و به اندازه کارش مزد خواهد گرفت» و استعدادهای خادم به عموم مقام رهبری جامعه به دست خواهند داشت.

 

۹

·    سن سیمونیست ها آشکارا اعلام می دارند که نظام جامعتی نوین تنها زمانی به طور کامل تحقق خواهد یافت که قانون مالکیت موجود، که «استثمار انسان به وسیله انسان» را مجاز می داند، از بین برود.

·    (درس های بازارد، ۱۸۲۸ ـ ۱۸۳۰، چاپ دوم، ۱۸۵۴)

 

۱۰

·    اما از آنجا که سن سیمون و شاگردان او فقط به شناخت نطفه ای از تضاد طبقاتی میان پرولتاریا و بورژوازی و ریشه های اقتصادی آن نایل آمده بودند، فقط به برداشتن اولین قدم در راه شناخت تاریخ، به مثابه تاریخ مبارزات طبقاتی و در راه درک خصلت دیالک تیکی توسعه تاریخی قادر شدند.

 

۱۱

·    آنها ظاهرا میان تضادهای جامعتی و تضادهای مبتنی بر تقسیم کار میان انسان ها و مبارزه رقابت آمیز تفاوتی قائل نبودند.

 

۱۲

·    از این رو سن سیمونیست ها، علاوه بر نطفه هائی از درک دیالک تیکی تاریخ، معتقد بودند که تاریخ یک روند ارگانیکی است، که در آن، دوره های بحرانی ـ دوره های مبارزه همه بر ضد همه ـ جای خود را به دوره های ارگانیکی می دهند، دوره هائی که همه انسان ها به طور متحد و یکپارچه به همکاری با هم می پردازند.

 

ادامه دارد.