۱
سرمایه داری رقابت آزاد
۱
· سرمایه داری یک فرماسیون اقتصادی جامعتی متبتی بر مالکیت خصوصی بورژوائی بر وسایل تولید است و به برکت مالکیت خصوصی بر وسایل تولید، مبتنی بر استثمار طبقه کارگر است.
۲
· سرمایه داری، به مثابه شیوه تولیدی نوین جای فئودالیسم را می گیرد.
۳
· سرمایه داری حامل شیوه تولیدی نوین بورژوایی بوده است.
۴
· بورژوازی در مبارزه بر ضد فئودالیسم، مظهر پیشرفت جامعتی بوده است.
۵
· بورژوازی برای احراز دموکراسی بورژوائی مبارزه کرده است، فرهنگ بورژوائی و ایده های مترقی، ایده آزادی شخصیت، تساوی همه شهروندان و برادری همه انسان ها را توسعه بخشیده و رواج داده است.
۶
· این ایده ها با الزامات جامعتی انطباق داشته اند و از این رو مورد قبول توده های خلق قرار گرفته اند.
۷
· توده های خلق، تحت رهبری بورژوازی انقلابی، طی یک انقلاب بورژوائی، فئودالیسم را بر انداخته و سرمایه داری را به پیروزی رسانده اند.
۸
· در نتیجه انقلاب بورژوائی، دولت بورژوائی، به مثابه ابزار قدرت بورژوازی برای تضمین شیوه تولید سرمایه داری به وجود آمده است.
۹
· پس از رهائی از بندهای اقتصادی، سیاسی و فکری فئودالیسم، توسعه غول آسائی در کلیه عرصه های زندگی اجتماعی صورت گرفته است.
۱۰
· این امر قبل از همه، خود را در توسعه نیروهای مولده نشان می دهد.
۱۱
· به قول کلاسیک های مارکسیسم، «بورژوازی در حاکمیت تقریبا صد ساله خویش، نیروهای مولده انبوهتر و غول آساتر از کلیه نسل های پیشین را به وجود آورده است:
· رام کردن قوای طبیعی، دستگاه های ماشینی، استفاده از شیمی در صنعت و کشاورزی، کشتی بخار، راه آهن، تلگراف الکتریکی، قابل کشت کردن بخش های جهان، قابل کشتیرانی کردن رودخانه ها.
۱۲
· کدام جمعیت جهان در قرون قبل می توانست تصور کند که چنین نیروهای مولده ای در دامان کار اجتماعی قابل پرورش اند؟»
· (مارکس و انگلس، «کلیات»، جلد ۴، ص ۴۶۷)
ادامه دارد.