وِلادیمیر ایلیچ اولیانوف
( ۱۸۷۰ – ۱۹۲۴)
مشهور به ولادیمیر لِنین،
درنگی
از
شین میم شین
اختلاف نظر روزا لوکزامبورگ با لنین
۷
آزادیهای مدنی
آزادیهای مدنی و یا آزادی های شخصی
آزادیهایی هستند که حکومت نمیتواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه،
آنها را سلب کند.
هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است، اما آزادیهای مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن میباشد.
دیگر آزادیهای مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است.
در تمایز بین آزادیهای مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
به تجزیه و تحلیل مارکسیستی این تعریف ویکی پیدیاییادامه می دهیم:
۱
در بخش قبلی تحلیل روند تشکیل مفاهیم و کلمات و احکام و افکار را توضیح دادیم.
اکنون این سؤال مطرح می شود که منظور از آزادی اندیشه چیست؟
مگر کسی مانع رسیدن بشر به افکار مثلا «سیب میوه ای قابل خوردن است» و «هوا سرد است» می شود؟
منظور از این حق مدنی این است که تبیین و تبلیغ اندیشه آزاد است.
به عبارت دقیقتر
تبیین و تبلیغ اندیشه ای که مغایر و مخالف با منافع طبقه حاکمه باشد، آزاد است.
منظور بورژوازی از اندیشه هم اندیشه مغایر و مخالف با منافع اشراف برده دار و فئودال و روحانی بوده است.
خود بورژوازی به هزار ترفند با تبیین و تبلیغ اندیشه ای که مغایر و مخالف با منافع بورژوازی باشد،مخالفت می ورزد.
حق مدنی آزادی اندیشه، حق سلکتیوی است.
یعنی
وقتی نوبت به افکار ضد بورژوایی و ضد سرمایه داری و ضد امپریالیستی برسد،
سر و کله پیگرد و دستگیری و شکنجه و توبه و شوی تلویزیونی و اعدام پیدا می شود.
برای چی حزب توده و توده ای ها در زمان شاه و شیخ سرکوب شده اند،
اگر اشاعه اندیشه آزاد بوده است؟
حزب توده چه جرمی جز اشاعه اندیشه داشته است؟
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر