۱۴۰۵ خرداد ۱۷, یکشنبه

قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۵۲)

 صفحه ای از نور(دانلود متن، ترجمه، صوت)/ صفحه 151(سوره اعراف، آیات 1 الی 11)  - استاد منشاوی | ضیاءالصالحین

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی  

  ﴿۞ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ﴾

[ الأعراف: ۱۸۹]

او ست كه همه شما را از يك تن بيافريد. 

و از آن يك تن زنش را نيز بيافريد تا به او آرامش يابد. 

چون با او درآميخت، به بارى سبك بارور شد و مدتى با آن سر كرد. 

و چون بار سنگين گرديد، آن دو، اللّه پروردگار خويش را بخواندند كه اگر ما را فرزندى صالح دهى از سپاسگزاران خواهيم بود.

این آیه کریم را نخست تجزیه و بعد تحلیل می کنیم:

۱

او ست كه همه شما را از يك تن بيافريد.

کریم

در این آیه،

بشریت را ناشی از تن واحدی (آدم ابوالبشر) قلمداد می کند.

یعنی

تندیس آدم به دستور خدا توسط جبرئیل از خاک و آب (گل) ساخته می شود و بعد خدا در دهن تندیس فوت می کند و تندیس جامد بی جان به موجودی استحاله می یابد.

۲

و از آن يك تن زنش را نيز بيافريد تا به او آرامش يابد.

این ادعای کریم دقیق و درست نیست.

حوا که از اندام آدم آفریده نشده است.

تندیس حوا از گل مازاد ساخته شده است و خدا به دهن هر دو فوت کرده و هر دو روحمند شده اند و خدا از مخلوقات خود و در واقع جبرئیل خوشش آمده و به خودستایی پرداخته است:

فتبارک الله احسن الخالقین

(آیه ۱۴ سوره مؤمنون) 

 به معنای «پس بزرگوار (پربرکت) است خداوند که بهترین آفرینندگان است»

  گفته است.  

معنی خالقین هم دو خافق است.

منظور از دو خالق هم احتمالا جبرئیل و خدا هستند.

جبرئیل خالق (سازنده) جسم حوا و آدم بوده و خدا دمنده روح در کالبد آندو.

این بدان معنی است که وجود خاک و آب مقدم بر وجود حوا و آدم بوده است.

منظور از خاک همه عناصر شیمیایی است.

این ادعای کریم در تحلیل نهایی درست است:

همه موجودات هستی از عناصر شیمیایی به ویژه کربن تشکیل یافته اند.

دلیل خوش آمدن خدا و در واقع جبرئیل از حوا و آدم، این است که مولد (سازنده، تولید کننده) همیشه عاشق مولود (محصول و فراورده تولید) خویش است.

۳

چون با او درآميخت، به بارى سبك بارور شد و مدتى با آن سر كرد. 

و چون بار سنگين گرديد، آن دو، اللّه پروردگار خويش را بخواندند كه اگر ما را فرزندى صالح دهى از سپاسگزاران خواهيم بود.

کریم در این بخش از این آیه به تبیین تولید مثل می پردازد.

تولید مثل روندی طبیعی است و نیازی به اراده الهی نیست.


ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر