وِلادیمیر ایلیچ اولیانوف
( ۱۸۷۰ – ۱۹۲۴)
مشهور به ولادیمیر لِنین،
درنگی
از
شین میم شین
اختلاف نظر روزا لوکزامبورگ با لنین
۷
آزادیهای مدنی
آزادیهای مدنی و یا آزادی های شخصی
آزادیهایی هستند که حکومت نمیتواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه،
آنها را سلب کند.
هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است، اما آزادیهای مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن میباشد.
دیگر آزادیهای مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است.
در تمایز بین آزادیهای مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
به تجزیه و تحلیل مارکسیستی این تعریف ویکی پیدیایی از آزادی های مدنی دامه می دهیم:
۱
حق امنیت
حق امنیت به مثابه یکی دیگر از آزادیهای مدنی و یا آزادی های شخصی
بدان معنی است که حق همه اعضای جامعه بدون استثناء برخورداری از نعمت امنیت است.
سؤال فقط این است که در جامعه طبقاتی که توده نان بخور و نمیر را از کام ددان بی رحم و بی شرم طبقه حاکمه بیرون می آورند، گوشت بی ارج و ارزش دم توپ در کلیه جوامع طبقاتی به ویژه بورژوازی امپریالیستی اند و قربانی بی دفاع آفات طبیعی از همه رنگ اند، چگونه می توانند از این حق برخوردار باشند؟
مثال:
هر ثانیه کارگری در اثنای کار جان می بازد.
محل کار بردگان و رعایا و پرولتاریا به قول سرشته به طنز برتولت برشت، کشتارگاه است.
هم توسط قوای طبیعی و هم توسط قوای طبقاتی ـ جامعتی.
هم به علل مادی و هم به علل فکری.
امنیت فقط در اثر جنگ های تحمیلی به خطر نمی افتد.
امنیت ضمنا به علل شرایط زندگی و شیوه کار و زندگی، به خطر می افتد.
امنیت در اثر قحطسالی، خشکسالی، اپیدمی، سیل و زلزله و طوفان و آتشفشان و بیسوادی بی پناهی و بی سرپناهی و غیره هم به خطر می افتد.
حق امنیت برای همه اعضای جامعه
در بهترین حالت انتزاعی است و نه مشخص.
عوامفریبانه است و نه واقع بینانه.
شعارگونه و سوبژکتیو است و نه عینی و علمی و عملی و مبتنی بر شعور و برنامه ریزی عملی.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر