انتقاداتی از هانا آرندت
مشخصیت کاذب فنومنولوژیکی و نیهلیسم اخلاقی
گاربزن
سال ۲۰۲۰
نشر انجمن دیالک تیک
(انجمن پیشبرد تقکر دیالک تیکی)
(Hertzstrasse 39
30827 Garbsen)
Zeitschrift für materialistische Ethik
برگردان
شین میم شین
جامعه «توده» ای به جای جامعه طبقاتی
۱
هانا آرندت می نویسد:
«در جامعه طبقاتی قرن نوزدهم
منافع طبقات (اگر هم اهضای آنها غیر سیاسی باشند)، نوسط احزاب و سازمان ها نمایندگی می شوند.
احزاب و سازمان هایی که همزمان «احزاب مبتنی بر جهان بینی» اند.»
(هانا ارندت، «حاکمیت توتال»، جلد ۳، ص ۳۳)
۲
این اما تغییر می یابند.
۳
با جنگ جهانی اول (قبل از جنگ جهانی اول هم با خود همرنگ سازی) و بلبشوی انقلابی پس از جنگ جهانی اول ، تورم و بیکاری، «جو تجزیه و تلاشی عمومی» پدید می آید.
(هانا ارندت، «حاکمیت توتال»، جلد ۳، ص ۴۴)
۴
با خیانت حزب سوسیال ـ دموکرات آلمان به منافع زحمتکشان در جنگ و در انقلاب ۱۹۱۸ ـ ۱۹۱۹ این جزب به مثابه حزب مبتنی بر جهان بینی بی اعتبار و رسوا شده بود.
۵
خرده بورژوازی گرفتار فقر و فاقه گشته و پرولتریزه شده بود.
۶
بورژوازی هم که در آلمان کمتر سیاسی بود، شعور طبقاتی خود را از دست داده بود.
۶
باور بورژوازی آلمان به وحدت سیاست و اقتصاد و جامعه، آن سان که نهادهای دولتی برایش «به مثابه نمای خارجی صرف برای منافع خصوصی شان بود»، در هم شکسته بود، که تبدیل اعضای بورژوازی به مشتی نان به نرخ روز خور محض را در پی داشت، آن سان که فرهنگ بورژوایی و اخلاق کنونسیونال اش (قراردادی اش) چیزی جز عوامفریبی نبود.
۷
این امر به اتم واره گشتن شهروندان و در هم شکسته شدن جامعه طبقاتی منجر می شود.
۸
به قول هانا آرندت، «در هم شکسته شدن سیستم طبقاتی به طور خود به خودی، معنی در هم شکسته شدن سیستم حزبی بود.
برای اینکه این احزاب، واقعا احزاب مدافع منافع طبقه مربوطه بودند.
«در نتیجه، پس از در هم شکسته شدن سیستم حزبی، دیگر برای این احزاب از هر نوع، منافعی برای نمایندگی باقی نمانده بود.»
(هانا ارندت، «حاکمیت توتال»، جلد ۳، ص ۴۲)
۹
نتیجه این توسعه، جو تجزیه و تلاشی عمومی بود.
۱۰
این امر در توده ها به آپاتی (بی عملی، بی تفاوتی، بیطرفی) منجر می شود، توده «به افرادی نردد و پر کین» مبدل می شوند.
(هانا ارندت، «حاکمیت توتال»، جلد ۳، ص ۴۳)
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر