انتقاداتی از هانا آرندت
مشخصیت کاذب فنومنولوژیکی و نیهلیسم اخلاقی
گاربزن
سال ۲۰۲۰
نشر انجمن دیالک تیک
(انجمن پیشبرد تقکر دیالک تیکی)
(Hertzstrasse 39
30827 Garbsen)
Zeitschrift für materialistische Ethik
برگردان
شین میم شین
آیشمن در اورشلیم ویا «ابتذال شر»
ادامه
۱۰
«متوسطیت شخصی و اخلاقی متهم (آیشمن) که هانا آرندت از آن، بر پایه مطالب آرژانتینی منتشر شده حتی قبل از محاکمه آیشمن متقاعد شده بود، او را به استنتاجی تحت عنوان «ابتذال شر» رسانده بود.
۱۱
هر چه بیشتر به هانا آرندت روشن می شد که آیشمن عمدتا به مثابه پیچ مطیعی در ماشین کشتار سیستم نازی عمل کرده است، به همان اندازه او به صحت تصورات پیشاپیش موجود خود مطمئن می شد که گویا خصلت مبتنی بر تبهکاری آیشمن ناشی از یک موزائیک بوده است.
ناشی از علل منفرد بی اهمیت جزئی بوده است.
(مومسن، همانجا، ص ۲۳)
۱۲
این «ابتذال شر» بیشک همان خط خصلتی ئی بوده است که سازمانده کشتار را به اردوگاه های مرگ سوق داده است.
۱۳
این اما فقط جنبه و جانبی از آن بوده است.
۱۴
برای اینکه کسی که بتواند به این رتبه و مقام برسد، باید شخصا تخصص لازمه را نیز کسب کرده باشد.
یعنی فاناتیسم جنبش نازی را از آن خود کرده باشد.
۱۵
آیشمن پس از شکست فاشیسم در سال ۱۹۴۵ هم کماکان فاشیست فاناتیکی بوده است که از خود می پرسد:
چه می شد، اگر نه ۶ میلیون، بلکه کل ۱۰ میلیون یهودی اروپا نابود می شدند.
(مراجعه کنید به گفتگوی آیشمن در آرژانتین با رفقایش در سال ۱۹۵۷ که تحت عنوان «»آدولف آیشمن، سازمانده امحای نهایی» منتشر شده است.
ضمنا مراجعه کنید به مومسن، «البه، حاکمیت هیچکس»، ص ۴۷۱)
۱۶
در ارزیابی گمانورزانه هانا آرندت از آیشمن نیز حد و مرز متد فنومنولوژیکی اش آشکار می گردد که در سطح پدیده ها پرسه می زند.
یعنی
در هاله می پلکد
و
در این مورد در شستن آیشمن به آب زمزم که به توجیه «شر» منتهی می شود.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر