قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۷۱)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

 

﴿وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ اللَّهُ أَن يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ﴾
[ الأنفال: ۷]

و به ياد آر آنگاه را كه خدا به شما وعده داد كه يكى از آن دو گروه به دست شما افتد و دوست داشتيد كه آن گروه كه عارى از قدرت است، به دست شما افتد، حال آنكه خدا مى‌خواست با سخنان خويش حق را بر جاى خود نشاند و ريشه كافران را قطع كند.

﴿لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ﴾
[ الأنفال: ۸]

تا حق را ثابت و باطل را ناچيز گرداند، هر چند گناهكاران ناخشنود باشند.

ایراد منطقی و فقهی این کریم

در این دو آیه، فراموشکاری او ست:

کریم بارها و بارها اعلام کرده است که مسئولیت کفر و ایمان خلایق با خدا ست:

کفر و ایمان خلایق 

نه امری معرفتی (شناخت)، بلکه امری احساس ـ عاطفی (یقین قلبی) است.

یعنی

 ربطی به فهم و عقل و علم آنها ندارد.

کلید در دل های خلایق در دست خدا ست:

خدا هر که را بخواهد مؤمن و هر که رابخواهد کافر می سازد.

 کریم

در این دو آیه،

اعلام می دارد که خدا ریشه کن سازی کفار خود خواسته را  به دست مسلمین می سازد.

این کردوکار مسلمین در حقیقت کردوکاری ضد الهی است.

مسلمین در این دو ایه مکلف به کشتار کفاری می شوند که باعث اصلی کفرشان خود خدا ست.

اجامر  فوندامنتالیسم اسلامی سنی و شیعی هم با اعدام همنوعان به جرم کفر و نفاق و غیره همین کار خلاف مشیت الهی را انجام می دهند و به روی مبارک خود نمی آورند.

ادامه دارد.