۱
سرمایه داری رقابت آزاد
۱۵
· همراه با بورژوازی، طبقه نوینی به نام پرولتاریا پا به عرصه می نهد.
۱۶
· بورژوازی و پرولتاریا دو طبقه اصلی جامعه سرمایه داری را تشکیل می دهند.
(ما با دیالک تیک کار و سرمایه و ی پرولتاریا و بورژوازی سر و کار داریم.
با حذف بورژوازی در اثر انقلاب پرولتری، پرولتاریا هم حذف می شود.
پرولتاریا در هیئت طبقه کارگر به صاحب وسایل اساسی تولید ارتقا می یابد و بورژوازی سلب مالکیت بر وسایل تولید می شود.
سلب مالکیت کنندگان با انقلاب سوسیالیستی به نوبه خود سلب مالکیت بر وسایل تولید می شوند.
قانون دیالک تیکی نفی نفی ویا نفی در نفی.
مترجم)
۱۷
· پرولتاریا، از همان آغاز پیدایش خویش، بر ضد استثمار سرمایه داری وارد مبارزه شده است.
۱۸
· مبارزه پرولتاریا، نخست به صورت قیام های خودپو با مطالبات اقتصادی بوده است، ولی پس از تشکیل جنبش کارگری، پرولتاریا به مثابه نیروی سیاسی مستقل بر ضد طبقه بورژوازی و دولت بورژوائی وارد عمل می شود.
۱۹
· مبارزه طبقه کارگر، به برکت کمونیسم علمی تدوین شده از سوی مارکس و انگلس، آماج علمی مستدل کسب کرده است.
۲۰
· در نظام سرمایه داری، طبقه سرمایه دار که اقلیت کوچکی را تشکیل می دهد، مالک وسایل تولید است، در حالیکه اکثریت جمعیت کشور که عمدتا از پرولتاریا و نیمه پرولتاریا تشکیل می یابد، سلب مالکیت شده و فاقد وسایل تولید است و به سبب موقعیت اجتماعی خود مجبور به فروش نیروی کار خود و تولید ثروت برای طبقات اجتماعی حاکم است.
۲۱
· توسعه تولید سرمایه داری سبب می شود که میلیون ها کارگر در کارخانجات صنعتی متمرکز شوند و وارد روند کار و تولید اجتماعی گردند، ولی ثمرات تولید را سرمایه داران تصاحب می کنند.
۲۲
· با این تضاد اصلی نظام سرمایه داری، یعنی تضاد میان خصلت اجتماعی تولید و فرم خصوصی ـ کاپیتالیستی تصاحب ثمرات کار، که خود را، قبل از همه، در هرج و مرج تولید نمودار می سازد، راه برای پیدایش بحران های اقتصادی عمیق سیکلی، جنگ ها و مبارزات طبقاتی باز می شود.
۲۳
· مناسبات تولیدی سرمایه داری که در دوره آغازین کاپیتالیسم راهگشای توسعه پیشرفتمند سریع نیروهای مولده بوده اند، به سدی در راه توسعه بعدی نیروهای مولده بدل می شوند.
(دیالک تیک مناسبات تولیدی و نیروهای مولده
(اساسی ترین دیالک تیک ماتریالیسم تاریخی)
فری از بسط و تعمیم دیالک تیک فرم و محتوا ست.
فرم (مناسبات تولیدی) در آغاز تشکیل و تکوین شیوه تولید سرمایه داری پس از حذف انقلابی فئودالیسم، کوجب توسعه شتابان محتوا (نیروهای مولده) می شود.
ولی پس از تحکیم شیوه تولید سرمایه داری ، فرم (مناسبات تولیدی) سرمایه داری برای توسعه محتوای آن ( نیروهای مولده) تنگ می شود و جامعه دستخوش بحران می گردد.
مترجم)
۲۴
· تراکم و تمرکز تولید و سرمایه در نظام سرمایه داری از سوئی به ثروتمندتر شدن سرمایه داران منجرمی شود، که تعدادشان به طور روزافزون کاهش می یابد ولی قدرت اقتصادی و سیاسی شان غول آساتر می گردد و از سوی دیگر به وخامت هرچه بیشتر وضع طبقه کارگر و به خانه خرابی روز افزون توده های مولدین کوچک می انجامد.
۲۵
· تضادهای رشد یابنده که به طور مداوم شدت می یابند، موجب نا خشنودی توده های تحت استثمار و ستم نسبت به نظام سرمایه داری می شوند.
۲۶
· تعداد طبقه کارگر و آمادگی اش به پیکار رشد می کند و مبارزه طبقاتی بر ضد نظام سرمایه داری اوج می گیرد.
۲۷
· تضاد لاینقطع میان نیروهای مولده و مناسبات تولیدی، شرایط و امکان انقلاب سوسیالیستی و جایگزینی مناسبات سرمایه داری با مناسبات تولیدی سوسیالیستی را پدید می آورد.
۲۸
· طبقه کارگر به سبب جایگاه (موقعیت) اجتماعی اش طبقه انقلابی قاطع و پیگیری است.
۲۹
· طبقه کارگر گورکن جامعه سرمایه داری و معمار جامعه سوسیالیستی است.
۳۰
· طبقه کارگر در مبارزه بر ضد سرمایه داری، سازمان می یابد، تشکل های طبقاتی و احزاب سیاسی خود را به وجود می آورد و بر ضد بورژوازی وارد مبارزه اقتصادی، سیاسی و تئوریکی می شود.
۳۱
· طبقه کارگر در این میان، نه فقط نماینده منافع خویش، بلکه همچنین نماینده منافع همه زحمتکشان جامعه است.
۳۲
· طبقه کارگر به مرکز رهبری کلیه نیروهائی بدل می شود که بر ضد سرمایه داری مبارزه می کنند.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر