به قلم
چائو هسیو چن
ترجمه به آلمانی از متن امریکایی
هانس کریستیان مایسر
(۲۰۰۵)
برگردان به فارسی و تحلیل مارکسیستی
شین میم شین
برای بررسی جهان بینی و متد فکری کنفوسیوس و طلابش نظری بر انتقادات اجتماعی جوانک می اندازیم:
۱۳
دید که چگونه زنان را محبور به خودفروشی کرده اند.
یکی دیگر از ایرادات فکری کنفوسیوس و طلابش، وارونه سازی دیالک تیک استثناء و قاعده و تخریب دیالک تیک
مشخص و مجرد است:
سؤال از کنفوسیوس و طلابش، این است که چه کسانی زنان را به فحشاء تبدیل می کشند؟
این سوبژکت (فاعل) در این انتقاد اجتماعی کنفوسیوس و طلابش، مبهم و نامعلوم و انتزاعی و کلی می ماند و خواننده و شنونده این مواعظ، عینا و عملا به این نتیجه می رسد که همه جمعیت کشور جاکش اند.
در حالیکه جاکشان یکی از لایه های قشر لومپن پرولتاریا ست و این لایه اجتماعی جمع انگشت شمار مشخص و جزئی است.
جاکشی
کردوکاری استنثائی و جزئی و مشخص است.
جاکشی
قاعده نیست.
همه جمعیت کشور جاکش نیستند.
همه زنان جامعه هم فاحشه نیستند و تعلقات طبقاتی کنموع و متفاوت و متضاد دارند.
علاوه بر این در جامعه طبقاتی فقط زنان نیستند که به فحشاء کشانده می شوندو
کودکان مذکر و مؤنث و جوانان پسر هم به فحشاء کشانده می شوند.
این مسئله باید مشخصا در فرماسیون های اقتصادی مختلف تجزیه و تحلیل فلسفی ـ علمی (مارکسیستی ـ لنینیستی) شود.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر