قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۷۰)

 

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

 

﴿وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ اللَّهُ أَن يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ﴾
[ الأنفال: ۷]

و به ياد آر آنگاه را كه خدا به شما وعده داد كه يكى از آن دو گروه به دست شما افتد و دوست داشتيد كه آن گروه كه عارى از قدرت است، به دست شما افتد، حال آنكه خدا مى‌خواست با سخنان خويش حق را بر جاى خود نشاند و ريشه كافران را قطع كند.

﴿لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ﴾
[ الأنفال: ۸]

تا حق را ثابت و باطل را ناچيز گرداند، هر چند گناهكاران ناخشنود باشند.

 کریم

در این دو آیه

از شیوه عمل خدا گزارش می دهد: 

خدا برای نشاندن حق به جای خود (؟) و کندن ریشه کفار و برای اثبات حق و تحقیر باطل

بی اعتنا به ناخشنودی گناهکاران

به مسلمین وعده می دهد که یکی از دو گروه را به دست مسلمین بیندارد

و

مسلمین ترجیح می دهند که گروه ضعیف به دست شان بیفتد و نه گروه قوی.

این آیه مملو از ایرادات رنگارنگ است:

۲

خدا برای نشاندن حق به جای خود (؟) و کندن ریشه کفار و برای اثبات حق و تحقیر باطل

بی اعتنا به ناخشنودی گناهکاران

به مسلمین وعده می دهد که یکی از دو گروه را به دست مسلمین بیندارد

منطق کریم در این آیه، تق و لق است:

خدا برای نشاندن حق بر مسند قدرت، تنها کاری که می کند، وعده دادن به مسلمین است.

سؤال اول این است که چرا خدای قدر قدرت خودش دست به کار نمی شود؟

خدا به مثابه اوتوریته ای قدر قدرت چه نیازی به مسلمین دارد؟

برای پیدا کردن جواب به این سؤال باید اصل خدا را پیدا کرد.

اصل خدا را طبقات حاکمه تشکیل می دهد.

خدا عکس انتزاعی ـ آسمانی طبقات حاکمه است.

خدا مفهومی انتزاعی بیش نیست و مفاهیم نتیجه تجرید چیزهای مشخص مادی اند:

مثلا مفهوم درخت، نتیجه تجرید (انتزاع) درختان مشخص و مادی سیب و چنارو سپیدار ... است.

خدا نتیجه تجرید اعضای طبقات حاکمه است.

اعضای طبقات حاکمه هم برای نشاندن حق بر اریکه قدرت، به توده نیاز دارند.

برای اینکه سازنده تاریخ توده است و طبقات حاکمه بدون تحمیق و تشکل و تشجیع و بسیج توده ول معطلند و نمی توانند تاریخ بسازند.

درست به همین دلیل خدا (عکس انتزاعی ـ آسمانی طبقات حاکمه) به مسلمین وعده سپردن دو گروه متشکل از کفار به دست توده (مسلمین) می دهد و مسلمین آرزو می کنند که به جنگ گروه ضعیفاز کفار بروند.

همه چیز از زمین به آسمان رفته است.

ادامه دارد.