قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۷۳)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

﴿إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ السَّمَاءِ مَاءً لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ﴾
[ الأنفال: ۱۱ ]

و به ياد آر آنگاه را كه خدا چنان ايمنيتان داده بود كه خوابى سبك شما را فروگرفت و از آسمان برايتان بارانى باريد تا شست‌وشويتان دهد و وسوسه شيطان را از شما دور كند و دلهاتان را قوى گرداند و قدمهاتان را استوار سازد.

معنی تحت اللفظی:

رفتن خلایق به خواب سبکی دال بر ایمنی آنها ست.

باران می تواند خلایق را خیس کند و وسوسه شیطان را  از آنها دور سازد و دل خلایق را قوی و قدم هایش را استوار سازد.

این حرف های کریم پرت و پلا ست.

﴿إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا ۚ سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ﴾
[ الأنفال: ۱۲]

و آنگاه را كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد:

 من با شمايم.

 شما مؤمنان را به پايدارى واداريد. 

من در دلهاى كافران بيم خواهم افكند. 

بر گردنهايشان بزنيد و انگشتانشان را قطع كنيد.

﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ وَمَن يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ﴾
[ الأنفال: ۱۳]

زيرا با خدا و پيامبرش به مخالفت برخاستند. و هر كه با خدا و پيامبرش مخالفت ورزد، بداند كه عقوبت خدا سخت است.

مخاطب این دو آیه ظاهرا رسول الله است:

  فرشتگان وحی الهی را می آورند، مبنی بر اینکه خدا با او و مؤمنین است.

رسول الله هم باید مؤمنین را به  مقاومت وادارد.

ضمنا 

خدا در دل کفار هراس می افکند.

این به معنی دعوت مؤمنین به تهور و تشجیع (شجاع سازی) آنها ست.

این چیزی جز تقویت پسیکولوژیکی (روحی و روانی) مؤمنین نیست.

خدا ضمنا از مؤمنین می خواهد که کفار را گردن بزنند و انگشتان شان را قطع کنند.

چرا و به چه دلیل باید کفار بدبخت را که به اراده خدا از ترس مؤمنین

مثل بید به خود  می لرزند، گردن زد و حتی انگشتی برای شان باقی نگذاشت؟

جواب این سؤال در آیه بعدی داده می شود:

زيرا با خدا و پيامبرش به مخالفت برخاستند. 

و هر كه با خدا و پيامبرش مخالفت ورزد، بداند كه عقوبت خدا سخت است.

جرم کفار مخالفت با خدا و رسول خدا ست.

عقوبت 

به معنی شکنجه و عذاب و جزای کار بد و گناه است.

سؤال این است که اگر همه کاره خدا ست، اگر مفر و ایمان خلایق به اراده و خواست خدا ست، پس عقوبت کفار بی اراده و فاقد توان تصمیمگیری و انتخاب به چه دلیل علمی و عقلی و منطقی است؟

 

ادامه دارد.