۱۴۰۳ اسفند ۲۳, پنجشنبه

درنگی در پژوهشی از احسان طبری راجع به ارزیابی و شناخت شخصیت انسانی (۶)


 

آذر و احسان طبری

 

  پژوهشی از احسان طبری

راجع به ارزیابی و شناخت شخصیت انسانی 

(مجله “دنیا” دوره دوم، سال ششم، شماره ۴ زمستان ١٣۴۴)

درنگی

از

شین میم شین

طبری
دو ملاک در ارزیابى شخصیت انسانى

 

شخصیت

ادامه

۴۶

·    پژوهش مشخص تشکیل و توسعه شخصیت

 با مسائل سوسیال ـ پسیکولوژیکی (روانشناسی اجتماعی)، یعنی با موضعگیری، با سمتگیری ارزشی، با رفتار افراد با همدیگر، با روابط افراد با همنوعان، با رفتار و روابط افراد با نهادهای جامعتی و غیره پیوند ناگسستنی دارد.

 

۴۷

·    معاییر زیر شخصیت، آشکارا بر همین پیوند تنگاتنگ دلالت دارند:

 

الف

·    خردمندی و مسئولیت شناسی در اعمال خود در مقابل جامعه

 

ب

·    فردیت

 

۱

·    مشخصات شخصی رفتار

 

۲

·    مشخصات شخصی منافع

 

۳

·    لیاقت ها

 

۴

·    آماج ها و غیره

 

پ

·    عزت نفس شخصی

 

ت

·    خردمندی و مسئولیت شناسی شخصیت بدان معنی است که اعمال او باید در مطابقت با از آن خود کردن (درک) ماهیت اجتماعی اش از سویی و در مطابقت با انجام وظایف اجتماعی خود در شرایط مشخص از سوی دیگر باشد.

 

ث

·    تشکیل این مطابقت نمی تواند فقط بر حفظ موضع واحد معینی محدود باشد.

·    شخصیت باید مستمرا شرایط توسعه یابنده جدید پیشرفت جامعتی را در نظر بگیرد.

 

۴۸

·    بی توجهی به این معاییر (معیارها)، توسط شخصیت به تشکیل شرایط تعارض آمیز برای او منجر می شود که خود را در رابطه تضادمند شخصیت با گروه، کلکتیو و جامعه نمودار می سازد.

۴۹

·    باید میان فردیت و فردگرایی (ایندیویدوئالیته و ایندیویدوئالیسم) تفاوت قایل شد.

·    فردگرایی (ایندیویدوئالیسم) یکی از تحریفات و انحرافات بورژوایی فردیت است.

 

۵۰

·    توسعه و تکامل فردیت بدان معنی است که لیاقت ها و تمایلات شخصیت در مطابقت با منافع جامعه شکوفا شوند و برای  انسان های دیگر مفید باشند.

 

۵۱

·    تربیت سوسیالیستی شخصیت 

نه به توسعه فردگرایی (ایندیویدوئالیسم)، بلکه به توسعه فردیت (ایندیویدوئالیته) منجر می شود.

 

۵۲

·    این بدان معنی است که باید بر بی شخصیتی، یعنی فقدان نظر و نگرش و تمایلات و گرایشات شخصی انسان ها و همراه با آن، بر فردگرایی (ایندیویدوئالیسم)، یعنی بر جداسازی  شخصیت از جامعه، بر فقط به فکر منافع شخصی خود بودن، غالب آمد.

 

۵۳

·    عزت نفس شخصی، قبل از همه با مفهوم ارزش انسانی، یعنی با زندگی ـ تصویر (سبک و استیل زندگی) سوسیالیستی که با زندگی ـ تصور بورژوایی تفاوت ماهوی دارد، گره خورده است.

 

۵۴

·    شالوده تصور سوسیالیستی از زندگی ـ تصویر (استیل زیست) را کار صادقانه و وجدانمندانه به نفع جامعه و پاکی و پارسایی در زندگی روزمره تشکیل می دهد و نه ایدئال بورژوایی مبتنی بر جمع آوری ثروت به هر قیمت و زندگی لاابالی و بی ثمر.

 

۵۵

·    این معاییر عام شخصیت

  در هر فرماسیون اقتصادی جامعه حاوی مشخصات متنوع و فرم های مختلفند.

 

۵۶

·    مفهوم «شخصیت» نه مفهومی ایستاتیکی (ایستا)، بلکه مفهومی دینامیکی (پویا) ست.

 

۵۷

·    در هر جامعه شخصیت هایی با سطوح توسعه متفاوت وجود دارند.

 

۵۸

·    وظیفه حاصل از آن برای جامعه سوسیالیستی عبارت است از توسعه آگاهانه خطوطی از شخصیت که بسته به ایدئال های سوسیالیستی انسان ها و بسته به روابط انسانی تعیین شده باشند و غلبه آگاهانه بر خطوطی از شخصیت که با این ایدئال ها در تضاد قرار دارند.

 

۵۹

·    شخصیت سوسیالیستی،

 انسان جامعتا (به لحاظ جامعتی) اکتیوی است.

·    انسانی است که روابط شخصی خود را آگاهانه نسبت به گروه ها، کلکتیوها و جامعه به مثابه کل قوام می بخشد و بر توسعه جامعه تأثیر می گذارد.

 

پایان

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر