۱۴۰۴ فروردین ۵, سه‌شنبه

قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره المائده) (۳۶۶)

              

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾
[ المائدة: ۹۴]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا شما را به صيدى كه به دست مى‌گيريد يا به نيزه شكار مى‌كنيد، مى‌آزمايد تا بداند چه كسى در نهان از او مى‌ترسد.

 و هر كه از اين پس از حد تجاوز كند او راست عذابى دردآور.

 کریم

 در این آیه

تلاش خلایق برای معاش 

را

یعنی

تهیه و تولید مایحتاج حیاتی خود 

را

آزمایش الهی جا می زند.

آنهم چه آزمایشی:

آزمایشی برای تمیز خداترسان از خدا نترسان.

مگر خدا عالم الغیب نیست؟

پس برای چه به خودش زحمت آزمایش می دهد.

آزمایش

اصولا و اساسا

کسب و کار کسانی است که علم غیب ندارند و در پی کسب علم اند.


 و هر كه از اين پس از حد تجاوز كند او راست عذابى دردآور.

تجاوز از حد در صید و شکار جانوران؟

کسی که با نیزه و تیری کبوتری و یا  خرگوشی را صید کند،

چگونه می تواند از حد تجاوز کند؟

 

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۚ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ ۗ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ﴾
[ المائدة: ۹۵]

ای کسانی که ایمان آورده اید! 

در حال احرام شکار را نکشید، و هر کس از شما به عمد آن را بکشد؛ باید کفاره ای همانند آن از چهارپایان بدهد (بشرطی) که دو نفر عادل از شما (برابر بودن) آن را تصدیق کنند و (بصورت) قربانی به کعبه برساند یا (به جای قربانی) اطعام مساکین کند یا معادل آن روزه بگیرد تا کیفر عمل خود را بچشد، 

خداوند از آنچه گذشته در گذشت، و هر کس که (به این گناه) باز گردد؛ خدا از او انتقام می گیرد، و خداوند نیرومند (و)انتقام گیر است.

احرام از مناسک حج عمره است.

برای حجاج در این مرحله از حج ، انجام خیلی از اعمال حلال، حرام می شود.

مفهوم مهم قابل بحث در این آیه،

انتقام است.

انتقام

 بر سطح فکری نازل فرد انتقامجو و انتقامگیر
دلالت دارد.

انتقام

 اصولا کسب و کار نادانان و سطحی اندیشان و ساده لوحان است و نه کسب و کار دانایان و ژرف اندیشان.

انتقامجو و انتقامگیر

مسائل جامعتی را به سطح مسائل شخصی تنزل می دهد و تقلیل می بخشد.

چنین کردوکاری در شأن خدایی نیست که مدعی خلق کاینات است.

 

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر