نادر نادر پور
(۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸)
شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی
از اعضای کانون نویسندگان ایران
درنگی
از
میم حجری
در مرگ زیستن
نگاهی به کارنامه ی شعر نادر نادرپور
پیرایه یغمایی
اگر از من بپرسند که چرا به زندگی ادامه می دهی و دست به خودکشی نمی زنی، جواب می دهم که دلیلش ترس من از مرگ است.
نادرپور
در این دو بیت شعر، منکر بی معنایی زندگی و ضرورت خودکشی نیست.
یعنی
همفکر و هم مرام کامو و هدایت و نیهلیست ها و فاشیست ها و انارشیست ها و غیره است.
دلیل او به تداوم بخشیدن به زندگی، دلیلی پسیکولوژیکی است:
ترس از عزرائیل است.
این بدان معنی است که نادرپور علیرغم تنفر از زندگی به دلیلی پسیکولوژیکی به زندگی منفور ادامه می دهد.
این اما به معنی «مدار شعر های خود قرار دان» مرگ نیست.
پیرایه شاید دلایل مشخصی در رابطه با این ادعا داشته باشد.
به همین دلیل ما باید ضمن تحلیل مارکسیستی اشعار نادرپور به این مسئله هم بپردازیم.
پیرایه
راستی زندگی یک شاعر را بجز از راه شعر هایش از چه راه د یگری باید سنجید؟
معنی تحت اللغظی:
تنها راه سنجش (ارزیابی) زندگی شعرا بررسی اشعار آنها ست.
انعکاس زندگی هنرمندان در آثار هنری شان قابل بحث است.
آثار هنری هنرمندان
اصولا و اساسا
خاستگاه و پایگاه طبقاتی آنان، سطح فکری و معرفتی و علمی و فنی و فلسفی و فقهی آنان و معیارها و ارزش های اخلاقی آنان انعکاس می یابد و نه زندگی آنان.
ای بسا هنرمندان که دره عمیقی میان حرف ها و اعمال شان وجود دارد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر