این دعاوی حریف کنفوسیوس شناس را نخست تجزیه و سپس تحلیل می کنیم:
۱
ممکن است برای داشتن یک زندگی ساده اینطور به نظر برسد که لازم است بحران ها و مسائل اطراف مان را ترک یا رها کنیم.
منظور حریف از زندگی ساده چیست؟
منظور حریف احتمالا دیالک تیک زندگی ساده و زندگی تجملی است.
بر خلاف تصور حریف، کیفیت زندگی نه سوبژکتیو (دلبخواهی، میلی)، بلکه اوبژکتیو (عینی) است.
داشتن زندگی ساده و یا تجملی بستگی به تعلقات طبقاتی دارد.
دست خود افراد نیست.
ضمنا
بحران ها و مسائل و مشکلات مادی و فکری و روحی و روانی اطرافمان
را
نمی توان با در پیش گرفتن زندگی ساده،
بحران ها را نادیده گرفت و یا خود را از شرشان رها ساخت.
در دیالک تیک مادی و فکری، نقش تعیین کننده از آن مادی است.
مثال:
وفتی کسی از محل کار خود اخراج می شود، مجبور به در پیش گرفتن زندگی ساده ای می گردد.
بحران ناشی از بیکاری به بحران فکری و روحی و روانی فرد منجر می شود.
فرد نمی تواند خود را به کوری بزند و از شر بحران رها شود.
۲
با این حال، اگر بپذیریم که بحران ها و مشکلات موجود در زندگی از ذهن مان نشأت می گیرند، می توانیم چنان قدرت عظمی داشته باشیم که با تغییر طرز تفکرمان زندگی را ساده کنیم.
عجب خرافه ای!
بحران ها و مشکلات از ذهن بشر نشئت نمی گیرند.
هیچ چیز از ذهن بشر نشئت نمی گیرد.
مثال:
بیکاری کارگر نه از ذهن او، بلکه از شرایط جامعتی، از خصلت طبقاتی جامعه نشئت می گیرد.
بیکاری و بحران ها و مسائل و مشکلات
در آیینه ذهن کارگر و افراد دیگر منعکس می شود و به بحران فکری و روحی و روانی منتهی و منجر می شود.
در دیالک تیک مادی و فکری نقش تعیین کننده از آن مادی است.
جهان بینی حریف ایدئالیستی است.
حریف جهان و جامعه را وارونه می بیند.
نقش تعیین کننده را در دیالک تیک ماده و روح (وجود و شعور) از آن ماده (وجود) است و نه از آن روح (فکر، ذهن، شعور)
البته روح و یا شعور هیچکاره و هیچ واره نیست.
یعنی
به نوبه خود در ماده و یا وجود تأثیر درخور می گذارد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر