گئورگ ویلهلم فردریش هگل
(۱۷۷۰ ـ ۱۸۳۱)
برگردان
شین میم شین
۱۸. ۵ . ۲۰۲۶
هگل
ایدئآلیسم آلمانی را به کمال خود رسانده است
و
فراگیرترین و یکپارچه ترین سیستم قلسفه آلمان را پدید آورده است.
نامورترین شاگرد هگل، کارل مارکس بوده است
و
معروفترین اثر او، فنومنولوژی (پدیده شناسی) روح (جان) بوده است که در سال ۱۸۰۷ تألیف یافته است.
بخش اول
شعور
(روح)
فقیرترین غنا و یا یقین حسی.
۱
مسئله واقعیت، فقط مسئله هگل نیست.
۲
واقعیت چیست؟
۳
رئالیته چیست؟
۴
این سؤالات عادی به نظر می رسند.
۵
اما در تحلیل نهایی،عمیقا فلسفی اند.
یعنی
خصلت فلسفی دارند.
۶
عوام التاس شاید بگویند:
«من فققط به چیزی ایمان می آورم (چیزی را باور می کنم) که می بینم.»
۷
این حرف مختصر و موجز عوام الناس
دال بر نادانی است.
برای اینکه بشر علاوه بر حس بینایی، حواس دیگری نیز دارد.
۸
همان افراد می توانند بگویند:
«من فققط به چیزی ایمان می آورم (چیزی را باور می کنم) که با حواس پنجگانه ام حس می کنم.»
۹
این ادعا گامی به پیش است.
ولی اگر کسی بدان بسنده کند، دست به گریبان مشکلات بیشمار خواهد شد.
۱۰
برای اینکه او به مدد حواس پنجگانه عاجز از احساس چیزهای زیر خواهد بود که انکارشان آسان نیست:
عشق
اشتیاق
حسرت
اندوه
همدردی
....
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر