قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۴۷)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

قیامَت، معاد یا رستاخیز

ادامه 

سابقه قیامت

ادامه

در روایت پهلوی، با اندکی تفاوت آمده است که پیش از برانگیختن مردگان، سوشیانس و یارانش به نبرد دیو بددینی و بدعت می‌روند و آن را مانند سنگی که به آب افتد، در دوزخ می‌افکنند. 

سوشیانس با ۵ بار یشت، همۀ دیوان جز آز و اهریمن را نابود می‌کند و اهریمن، که آقصد جویدنش را دارد، به هرمزد شکایت می‌برد.

 ایزد سروشْ دیو آز را نابود می‌کند و هرمزدْ اهریمن و بدیِ نخستین را از آسمان بیرون و اهریمن را برای همیشه ناکار می‌کند. 

مورد دیگر اختلاف در این گزارش، تشکیل انجمن ایستواستران پس از ۳ روز پاداش و جزای مردمان در بهشت و دوزخ و گذر از فلز گداخته است. 

همچنین آمده است که هرمزد، ایزدان و مردمان همه به یک جا می‌روند،

 تاره و خورشید و آتشِ بهرام به پیکر مرد درمی‌آیند و به زمین وارد می‌شوند. 

مردم در خوشی و آسایشی، که در خرد این جهانی نمی‌گنجد، 

به دیدار هرمزد می‌روند و به ستایش او می‌پردازند. 

گیتی نو پیرنشدنی، نمردنی، نگندیدنی، نپوسیدنی و کامروا خواهد بود و هرمزد در کشور جاودانی خود، همۀ آنچه نیک و نغز است، به کسی می‌بخشد که او را خشنود سازد.
بنا بر هرمزدیشت، ذکر نامهای هرمزد و ایزدان امشاسپند در کلام مقدس، برای روز واپسین بسیار مؤثر است. 

در این روز، نقطۀ سیاه پیشانی پدر دوزخی با شفاعت فرزند برداشته می‌شود. 

روان کودکی که در هفت‌سالگی مرده است، در صورت بهشتی یا دوزخی‌بودن پدر و مادر، به بهشت یا دوزخ می‌رود و اگر پدر و مادر «یشت سروش» کنند، روان کودک از روان پدر و مادر جدا می‌شود، به بهشت می‌رود و در پیشگاه خداوند، پدر و مادر را شفاعت می‌کند.

روان کسانی که رستاخیز و تن پسین را باور ندارند، پس از مرگ، بارها به مکافات بلعیدن و دفع‌شدن دچار می‌شود. 

ادامه دارد.