قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۴۵)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

قیامَت، معاد یا رستاخیز

ادامه 

سابقه قیامت

ایرانیان باستان به معاد فردی، جمعی و داوری روز پسین باور داشتند.

 تدفین جنین در خانه‌های سیلک و شوش در هزاره‌های ۵-۴ ق‌م 

و

 وجود ابزار زندگی کنار مردگان در گورخمره‌های اشکانی، 

نشان‌دهندۀ باور به زندگی پس از مرگ نزد ایرانیان باستان است.
فرشگرد و پیروزی واپسین نیکی بر بدی

 ۰۰۰‘ ۳ سال پس از زردشت رخ می‌دهد و این امر با آمدن ۳ منجی، 

(اوشیدَر، اوشیدرماه و سوشیانس)

  پسران زردشت، 

هم‌زمان است

و 

هر یک سر هر هزاره از ۰۰۰‘ ۳ ‌سال پایانی ظهور می‌کنند . 

هر منجی از دوشیزه‌ای متولد می‌شود که با آب‌تنی در دریاچۀ کیانسه (کانسه) در سیستان  و ورود فرَه  یا نطفۀ زردشت در بدنش باردار شده است.

 هر ۳ منجی به دیدار هرمزد می‌روند و دین را، که به سستی گراییده است، می‌آرایند. 

 خورشید در زمان اوشیدر، ۱۰ روز، زمان اوشیدرماه، ۲۰ روز و زمان سوشیانس، که رستاخیزکننده است، ۳۰ روز میان آسمان می‌ایستد و همۀ مردم ایمان می‌آورند.

در هزارۀ اوشیدر، که ۸۰۰‘ ۱  یا ۵۰۰‘ ۱ سال پس از دین‌آوری زردشت ظهور می‌کند، انواع گرگها در هم می‌آمیزند و به یک پیکر تبدیل می‌شوند؛ 

ولی سپاه مردم به سروری اوشیدر آن گرگ را نابود می‌کند. 

در هزارۀ اوشیدرماه، انواع مارها در هم می‌آویزند و ماری عظیم پدید می‌آید، 

ولی مردم به فرماندهی اوشیدرماه آن را از بین می‌برند. 

در این هزاره و در ششم فروردین، گرشاسبِ سام به فرمان هرمزد، ضحاک را، که از بند فریدون رها شده و ۳/ ۱  آفریدگان را بلعیده است، با گرز می‌کشد.

 پس از کشته‌شدن ضحاک، نیروی آز (طمع) کاهش می‌یابد و مردم با هر ۳ روز یک‌بار غذاخوردن سیر می‌شوند. 

آنها نخست از ‌خوردن گوشت دست می‌کشند و گیاه‌خوار، شیرخوار و سپس آب‌خوار می‌شوند؛ حتى ۱۰ سال پیش از آمدن سوشیانس، هیچ چیز نمی‌خورند و نمی‌میرند. در این زمان، مردم در علم دارو و پزشکی به اندازه‌ای توانمند می‌شوند که مرگشان فقط ناشی از قتل و پیری است. 

ادامه دارد.