بوستان
باب چهارم
در (باب) تواضع
مقدمه
(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۹۷ ـ ۱۲۱)
مقدمه
بخش دوم
(ص ۹۷ ـ ۱۲۱)
دیوان سعدی و حافظ از شدت و حدت خودستائی آندو بارها منفجر شده است:
سعدی
من دگر شعر نخواهم که نویسم که مگس
زحمتم می دهد، از بس که سخن شیرین است.
معنی تحت اللفظی:
شعر سرودن موجب دردسر من شده است.
برای اینکه سخنم از بس شیرین است، مگس آزارم می دهد.
معلم بزرگ اخلاق و مبلغ پیگیر تواضع که اصولا و اساسا نباید شیرینی سخنش را به رخ خلایق بکشد.
البته شکی نیست که سعدی شاعری شیرین سخن است.
بنابرین می توان گفت که سعدی در این بیت شعر دست به تحلیل رئالیستی و راسیونالیستی (مبتنی بر واقعگرایی و خردگرایی) می زند
و
این کردوکار منافاتی با تواضع ندارد.
ولی طرز تفکر و تبیین سعدی (و هر کس دیگر) از صفر شروع نمی شود.
سعدی
عمدتا
تحت تأثیر کریم و فردوسی و غیره بوده است.
قرآن کریم هم شیرین و آهنگین و دلنشین است.
منطق قرآن کریم هم دیالک تیکی است.
مراجعه کنید
به
قرآن از دیدی دیگر
قرآن کریم از دیدی دیگر (۴۶۷ ـ )
سوره ال اعراف
۵۴۴
https://mimhadgarie.blogfa.com/post/17653
.....
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر