پروفسور دکتر ولفگانگ شوهاردت
برگردان
۱۴
· برنشتاین به یکی از رهبران جناح اوپورتونیستی سوسیال ـ دموکراسی آلمان و بین الملل دوم بدل می شود.
۱۵
· همانطور که لنین در مقاله ای تحت عنوان «مارکسیسم و رویزیونیسم» خاطرنشان می شود، برنشتاین می کوشد تا کلیه اصول مارکسیسم در فلسفه، اقتصاد سیاسی و آموزه سوسیالیسم علمی را مورد تجدید نظر قرار دهد و به جای آنها یاوه های بورژوازی لیبرال را بنشاند.
۱
برنشتاین در فلسفه
۱
· برنشتاین در فلسفه با شعار نئوکانتیستی تحت عنوان «برگشت به کانت!» به میدان می آید و موضع ماتریالیستی قاطع و پیگیر را کهنه قلمداد می کند.
۲
· او اصل «توسعه (تکامل) دیالک تیکی» را رد می کند و بر ضد آن به مبارزه می پردازد.
۳
· او به جای اصل «توسعه دیالک تیکی»، اوولوسیونیسم سطحی را می نشاند.
(اوولوسیونیسم به آموزه متافیزیکی (غیردیالک تیکی) توسعه اطلاق می شود که توسعه را با اوولوسیون یکی می انگارد ومفهوم «اوولوسیون» را به معنی تغییرات کمی صرف، رشد کمی صرف کیفیت های از قبل آماده می داند.
آموزه دیالک تیکی توسعه ـ اما ـ توسعه را وحدتی از تغییرات کمی و کیفی، تدریجی و جهشی، پیوسته و گسسته، سیستم نگهدار و سیستم شکن، اوولوسیونی و روولوسیونی (انقلابی) می داند.
مترجم)
۲
برنشتاین در اقتصاد سیاسی
۱
· برنشتاین در اقتصاد سیاسی به انکار قانونمندی های بنیادی در توسعه سرمایه داری می پردازد.
۲
· او بر خلاف معارف مارکس و انگلس و علیرغم روندهای واقعا موجود در جامعه سرمایه داری ادعا می کند که روند تمرکز در کشاورزی اصلا وجود ندارد و در صنعت و تجارت نیز خیلی کند صورت می گیرد و لذا بحران های ادواری رفته رفته به ندرت اتفاق می افتند و اگر هم اتفاق بیفتند، خیلی ضعیف هستند.
۳
· به نظر برنشتاین، سرمایه داری رفته رفته به «سرمایه داری مبتنی بر برنامه» مبدل می شود.
۳
برنشتاین در سیاست
۱
· برنشتاین در سیاست، آموزه مبارزه طبقاتی و دیکتاتوری پرولتاریا را مورد تجدید نظر قرار می دهد.
۲
· چون «سرمایه داری مبتنی بر برنامه» می تواند از طریق رشد اوولوسیونیستی، به طور مسالمت آمیز به سوسیالیسم منتهی شود، پس آموزه های مبارزه طبقاتی و دیکتاتوری پرولتاریا زاید و کهنه اند و «بار بیهوده ای» بر دوش تئوری مارکسیستی محسوب می شوند.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر