قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۴۶)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی 

قیامَت، معاد یا رستاخیز

ادامه 

سابقه قیامت

 
سوشیانس از ریشۀ اوستایی saošyant  به معنای نجات‌دهنده  یا سودبخش  و طول هزاره‌‌اش فقط ۵۷ سال است.

 در دورۀ سوشیانس، همۀ مردم دین‌بردار می‌شوند و کسی نمی‌میرد. 

 ۳ ماه پیش از رستاخیز، همانند آغاز آفرینش، نبردی بزرگ میان نیروهای طبیعت درمی‌گیرد؛ 

با این تفاوت که در آغاز آفرینش نبرد آب‌افزا بود و در اینجا آتش‌افزا ست. 

غروب روز ۲۶ اسفند، فرشگرد کرداران بر سر جسد مردگان می‌ایستند و دعا می‌خوانند. 

هرمزد استخوان را از زمین، خون را از آب، موی را از گیاه و جان را از باد، که ۵ انباردار او به شمار می‌روند طلب می‌کند و آنها را در هم می‌آمیزد، اما نه به آن چهره که مُرده‌اند، بلکه از گل روشن بدون تاریکی، آب بدون زهر، آتش بدون دود و باد خوش‌بوی پر از تندرستی. 

سوشیانس ۵ بار یشت (نیایش دینی) می‌کند، در گاودم می‌دمد  و هر بار ۵/ ۱  مردگان را زنده می‌کند. 

او هرکس را از همان‌جا که مرده بود، برمی‌انگیزاند. 

مردم پدر، مادر، برادر، زن و خویشان خود را می‌شناسند. 
پس از ۶ روز و در ششم فروردین (روز، ۷۱) یا روز نخست از پنجۀ دزدیده، برانگیختن مرده‌ها پایان می‌یابد. 

ایسَتواستَرِ داور، پسر زردشت، انجمن ایستواستران  را تشکیل می‌دهد و هرکس در آن، نیک‌کنشی و بدکنشی خویش را می‌بیند. 

 پرهیزگار در برابر بدکار همچون گوسفند سفید در برابر گوسفند سیاه می‌شود و بی‌دینان به ناله و افغان می‌افتند. 

به مدت ۳ شبانه‌روز، پرهیزگار را به بهشت برین و گناهکار را به دوزخ می‌افکنند تا در آنجا تن و روان پرهیزگار شادی و گناهکار مکافات ببیند. 

گناهکار سزاوار مرگ را سر می‌برند، ۳ شبانه‌روز در دوزخ می‌افکنند، مکافاتِ نه‌ هزارساله (۹۰۰۰ ساله) به او می‌دهند و گناهکاران دیگر را به اندازۀ گناهشان مجازات می‌کنند.

 اَرایمن (اریامن) ایزد با آتش و به فرمان خدا، فلز کوهها یا کوهها و دره‌ها را می‌گدازد، همۀ مردم را از درون آن فلز، که برای پرهیزکاران چون شیر گرم و برای بدکار گداخته است، می‌گذراند و پاک می‌کند. 

مردم پس از عبور، با عشق به هم می‌رسند و از داوری یکدیگر می‌پرسند. 

سوشیانس و یارانش گاو هَدَیوش  را در یزشی (آیین عبادی) می‌کشند و از پیه آن و درخت هوم سپید نوشابۀ بی‌مرگی می‌سازند، به مردم می‌دهند و همه را بی‌مرگ و جاودانه می‌کنند. 

همۀ مردم را در سن ۴۰ یا افراد بالغ را در سن ۴۰ و نابالغان را در سن ۱۵ یا گوشت‌خواران را در سن ۴۰ و بقیه را در سن ۱۵  برمی‌انگیزانند. 

به هرکس زن و فرزند  یا به زنْ شوهر و به مردْ زن  می‌دهند، اما دیگر زایشی نخواهد بود. 

زن و شوهر فقط از یکدیگر و نه از دیگری لذت می‌برند. 

سوشیانس همۀ مردم را به سزا پاداش می‌دهد  و خود به بهشت برین می‌رود. 

به یاری نیروی خردِ بیشتر، ایزد بهرامِ پیروزْ اهریمن و دیوان را  یا هرمزدْ اهریمن را و ایزدانِ امشاسپندْ دیوان هماورد خود را می‌گیرند و اهریمن و آزِ ازکارافتاده را از آسمان به تیرگی می‌افکنند یا دیوان یکدیگر را می‌خورند، ایزد سروشْ دیو آز یا دیو خشم را می‌کشد، اهریمنْ آسمانی را که زیر زمین است سوراخ می‌کند و می‌گریزد  یا در زندانی از روشنایی افکنده و سرنگون می‌شود  و زمین بی‌فراز و نشیب و هموار می‌گردد. 

 

ادامه دارد.