حافظ
از طعنه رقیب، نگردد عیار کم
چون زر اگر برند مرا در دهان گاز.
معنی تحت اللفظی:
خلوص عشق حافظ با طعنه رقیب لطمه بر نمی دارد.
به همان سان که اگر زر را به محک بزنند، عیارش را از دست نمی دهد، بلکه اثبات می شود.
در این بیت غزل خواجه از تکبراو پرده برمی افتد:
مطلق کردن خلوص علاقه مندی و عشق به خوانین و سلاطین برده دار و فئودال (مثلا تیمور لنگ و غیره) و تحقیر مخالفین (رقیب)
نشانه بیگانگی خواجه با تواضع است.
خواجه
در این بیت غزل
دیالک تیک عالی و پست
را
به صورت دیالک تیک زر و زباله و ضمنا به صورت دیالک تیک عاشق و رقیب (دیالک تیک حافظ و عرفای انقلابی) بسط و تعمیم می دهد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر