قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۶۱۴) (آیات پایانی سوره انفال)

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ﴾
[ الأنفال: ۷۳]

كافران نيز خويشاوندان يكديگرند.

 اگر مراعات آن نكنيد فتنه و فسادى بزرگ در اين سرزمين پديد خواهد آمد.

کریم

در این آیه، مفهوم تحریف شده خویشاوندی را تعمیم می بخشد و شامل حال کفار هم می داند.

 

سؤال این است  که اگر مهاجرت و حمایت از مهاحرت (انصاریت) معیار خویشاوندی است، چگونه می توان خویشاوندی را تعمیم بخشید و شامل حال کفار هم قلمداد کرد؟

حالا صحت نظر ما اثبات می شود:

خویشاوندی بهانه واژه است برای تشویق خلایق به مهاجرت از مکه به مدینه.

 

در جمله اخر این آیه، کریم دست به تهدید می زند:

 اگر مراعات آن نكنيد فتنه و فسادى بزرگ در اين سرزمين پديد خواهد آمد.

 عدم رعایت مهاحرت و حمایت از مهاجرت و مهاجران، همان و پیدایش فتنه و فساد در کشور همان.

اکنون ضمنا اهمیت مهاجرت برای پیامبر اسلام معلوم می گردد:

مهاجرت دست و بال پیامبر و یاران را برای تبلیغ بی مزاحمت اسلام باز می کند.

 

می توان گفت که کریم دیالک تیک تطمیع و تهدید را به صورت خویشاوندی مهاجران با انصار و ناخویشاوندی مخالفین  مهاجرت بسط و تعمیم می بخشد و در آیه بعدی مورد تأکید مؤکد قرار می دهد:

﴿وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ﴾
[ الأنفال: ۷۴]

آنان كه ايمان آورده‌اند و مهاجرت كرده‌اند و در راه خدا جهاد كرده‌اند و آنان كه جايشان داده‌اند و ياريشان كرده‌اند، به حقيقت مؤمنانند، آمرزش و روزى نيكو از آن آنهاست.

محتوای این آیه به قطب تطمیع دیالک تیک تطمیع و تهدید اختصاص دارد.

﴿وَالَّذِينَ آمَنُوا مِن بَعْدُ وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولَٰئِكَ مِنكُمْ ۚ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ﴾
[ الأنفال: ۷۵]

و كسانى كه بعداً ايمان آورده‌اند و مهاجرت كرده‌اند و همراه شما جهاد كرده‌اند، از شما هستند. 

به حكم كتاب خدا، خويشاوندان به يكديگر سزاوارترند. 

و خدا بر هر چيزى داناست.

کریم 

در این آیه، در زمینه مهاجرت و ضرورت و اهمیت آن سنگ تمام می گذارد و آن را به ویژه شامل حال نو ایمان اورندگان هم می داند. 

ضمنا دانایی خدا به همه چیز (؟) را بسان شلاقی به تهدید بلند می کند.

 

پایان سوره انفال

ادامه دارد.