درنگی در تحلیلی از سایت توده ای ها (۳۵)

  

 https://tudehiha.org/fa/11-08-2026/

ویرایشی و درنگی 

از

شین میم شین

هر دو، میهن‌دوست‌اند، اما میهن‌دوستیِ آن‌ها در پاسخ به این پرسش از هم جدا می‌شود: 

«آیا می‌توان هم‌زمان از میهن دفاع کرد و حاکمیت را نقد کرد؟»

«عموزاد» پاسخ می‌دهد «آری» و «حقیقت» پاسخ می‌دهد «نه، تا پس از جنگ».

 اما مفهومِ خودِ «جنگ» نیز چندان روشن نیست.

در نوشته‌های «عموزاد» و «حقیقت» نشانه‌هایی، اگر چه کوچک، درباره‌ی درک دیدگاه همدیگر دیده می‌شود. 

این دو نوشته را می‌توان دو گرایش ملایم در درون «چپ رهایی‌بخش» و «چپ ضدامپریالیست» دانست که می‌تواند درهای گفت‌وگو میان این دو گردان را بگشاید.

۱

هر دو، میهن‌دوست‌اند، اما میهن‌دوستیِ آن‌ها در پاسخ به این پرسش از هم جدا می‌شود: 

«آیا می‌توان هم‌زمان از میهن دفاع کرد و حاکمیت را نقد کرد؟»

«عموزاد» پاسخ می‌دهد «آری» و «حقیقت» پاسخ می‌دهد «نه، تا پس از جنگ».

 اما مفهومِ خودِ «جنگ» نیز چندان روشن نیست.

 

نگارنده سایت توده ای ها صاحب نظر و صاحب موضع نیست.

این یکی از ضعف های اساسی حزب توده هم بوده است.

حزب توده در مورد انقلاب سفید هم نظر و موضع روشن نداشته است.

بخشی از رهبری حزب توده از انقلاب ضد فئودالی ـ ضد روحانی سفید پشتیبانی می کرد و حتی پس از گفتگو با سفارت ایران به ایران آمدند و چون حاضر به ترک موضع حزبی ـ طبقاتی ـ پرولتری خود نشدند، اعدام شدند

و

بخش دیگر تحت رهبری خاوری ـ حکمتجو به ایران آمدند تا بسان دار و دسته خمینی و سازمان های آنارشیستی ـ تروریستی مجاهدین و فدائیان بر ضد انقلاب سفید مبارزه کنند.

فلاکت ناشی از فقر مفهومی و فقر فلسفی (بی خبری از مارکسیسم ـ لنینیسم)

آخر و عاقبت بهتری ندارد.

پیک ایران به همین دلیل لاطائلات مجاهدین و صمد بهرنگی را منتشر می کرد. 

نگارنده سایت توده ای ها  در رابطه با انتقاد و انتقاد از حاکمیت کذایی، فرقی با عموزاد و حقیقت ندارد.

حضرات

اصلا

توان تئوریکی لازم  برای انتقاد از خود و طبقه حاکمه جمهوری اسلامی ندارند.

به همین دلیل

فقط دعاوی حریفان را نقل می کند و نه نقد:

«عموزاد» پاسخ می‌دهد «آری» و «حقیقت» پاسخ می‌دهد «نه، تا پس از جنگ».

حضرات انتقاد را به معنی خصومت قلمداد می کنند.

به همین دلیل

انتقاد از خود را خودستیزی و انتقاد از جمهوری اسلامی را خصومت با جمهوری و همراهی با سلطنت و امپریالیسم و صهیونیسم می پندارند. 

به زعم حضرات

انتقاد از خود پس از کفن و و دفن خود 

و

انتقاد از جمهوری اسلامی پس از پایان جنگ با امپریالیسم و صهیونیسم.

از آنجا که پیروزی جمهوری اسلامی بر امپریالیسم و صهیونیسم

 محال و خواب و خیال است، پس انتقاد از جمهوری اسلامی باید پس از شکست آن و بالکانیزاسیون ایران مجاز شمرده شود.

 

جالب تر از همه 

علامه نمایی  سنتی ـ حزب توده ای توخالی نگارنده سایت توده ای ها از در عقب است:

 اما مفهومِ خودِ «جنگ» نیز چندان روشن نیست.

مفهوم جنگ  که ربطی به عموزاد و دایی زاد ندارد.

مفهوم جنگ تعریف مارکسیستی ـ لنینیستی دارد.

 

جنگ

 

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14353

 

۱

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14316

 

۲

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14324

 

۳

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14332

 

۴

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14345

 

۵

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14352

 

پایان

درنگی در دیالک تیک جنگ و صلح

 

۱

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/10350

 

۲

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/10353

 

۳

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/10357

 

پایان

 

درنگی در فلسفه جنگ های ویرانگر

 

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/10053

 

پایان

ادامه دارد.