۱۴۰۵ مهر ۲۲, چهارشنبه

درنگی در تحلیلی از سایت توده ای ها (۲۸)

 

 https://tudehiha.org/fa/11-08-2026/

ویرایشی و درنگی 

از

شین میم شین

چهارمین همسانی، 

پافشاری بر «استقلال» به‌سانِ ارزشی سیاسیِ بنیادین است، 

 هرچند درون‌مایه آن ناهمسان است.

 «عموزاد» میانِ استقلالِ دولت و رهاییِ اجتماعی جدایی می‌اندازد و بر این باور است که استقلالِ دولتی، اگر با افزایشِ توانِ جامعه برای سرنوشت‌سازی همراه نباشد، ناتوان و حتا سرکوبگر است. 

«حقیقت» اما بر استقلالِ ملی و نگهداشتِ یکپارچگیِ سرزمینی در برابرِ یورش بیرونی پافشاری دارد و آن را پیش‌شرطِ هر دگرگونیِ اجتماعی می‌داند. 

با همه‌ی ناهمسانی در تعریف، هر دو مقاله «استقلال» را از والاترین ارزش‌های سیاسی می‌شمارند.

 

۱

چهارمین همسانی، 

پافشاری بر «استقلال» به‌سانِ ارزشی سیاسیِ بنیادین است، 

 هرچند درون‌مایه آن ناهمسان است.

معنی تحت اللفظی:

عموزاد و حقیقت هر دو به طور فرمال (صوری، در حرف و هارت و پورت) بر استقلال تأکید می ورزند.

بی اعتنا به محتواهای ناهمسان (مختلف و متفاوت و متضاد) این تأکید.

 

از این حرف نگارنده سایت توده ای ها می توان به متد فکری او پی برد:

او در این جمله عینا و عملا دیالک تیک فرم و محتوا را به صورت دیالک تیک تأکید لفظی و درونمایه ناهمسان بسط و تعمیم می دهد و نقش تعیین کننده را عملا از آن فرم (تأکید لفظی) می داند.

در غیر این صورت نمی بایستی از چهارمین همسانی دم بزند.

در غیر این صورت می بایستی عموزاد و حقیقت را کلاش و عوامفریب و کلاهبردار اعلام کند که حرف مفت می زنند تا عوامفریبی کنند.

مراجعه کنید

به

فرم و محتوا


۱

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/13356

 

۲

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/13377

 

۳

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/13384

 

پایان

 

فرم و محتوا

 

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/11172

 

درنگی در دیالک تیک فرم و محتوا

 

 

http://mimhadgarie.blogfa.com/post/9849

 

پایان


ما می توانیم بر پایه این ادعای  نگارنده سایت توده ای ها 

او را فرمالیست بدانیم.

فرمالیسم

یکی از رایج ترین مکاتب ارتجاعی از دیرباز بوده است که امروزه در جهان تحت سیطره امپریالیسم رواج همه گیر تهوع آور و ترحم آوری پیدا کرده است.

کسب و کار رسانه ها و خلایق از خرد تا کلان اتلاف میلیاردها ساعت از عمر خود با دیدن و دیداندن عکس های ثابت و سیار از اینجا و آنجای ابله تر از خویشتن خویش و خویشتن خویش می پردازند.

سکنه طوایل امپریالیستی به دلیل باسن حریفی و یا سینه حریفه ای به او رأی می دهند و بر شانه های خود می نشانند و می پرستند.

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر