انتقاداتی از هانا آرندت
مشخصیت کاذب فنومنولوژیکی و نیهلیسم اخلاقی
گاربزن
سال ۲۰۲۰
نشر انجمن دیالک تیک
(انجمن پیشبرد تقکر دیالک تیکی)
(Hertzstrasse 39
30827 Garbsen)
Erinnyen
Zeitschrift für materialistische Ethik
برگردان
شین میم شین
ذهن
(Verstand)
ذهن
آن چیزی است که میاندیشد، احساس میکند، ادراک میکند، تصور میکند، به خاطر میآورد و اراده میکند.
(این کارها را که مغز می کند.
مترجم)
ذهن
کل پدیدههای ذهنی را در بر میگیرد و فرآیندهای آگااهانه که از طریق آنها فرد از شرایط بیرونی و درونی آگاه میشود، و فرآیندهای ناآگاهانه که...
عقل
(Vernunft)
عَقْل یا خِرَد
قوهٔ ادراکی است که با آن میتوان بهطور خودآگاهانه معنیها را درک کرد، منطق را به کار برد، واقعیتها را سازماندهی کرد یا صحت آنها را بررسی نمود و بر اساس اطلاعات موجود یا اطلاعات جدید، باورها، شیوهها یا نهادهای اجتماعی را تغییر...
حسی و عقلی
(سنسوئال و راسیونال)
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14897
۱
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14844
۲
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14850
۳
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14857
۴
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14862
۵
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14868
۶
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14874
۷
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14880
۸
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14887
۹
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14891
۱۰
http://mimhadgarie.blogfa.com/post/14896
پایان
تقدم فهم بر عقل در قاموس هانا آرندت
۱
یکی از گرایشات ایراسیونالیسم بورژوایی تقلیل خرد (عقل) به درجه ابزاری، تحقیر و بی اعتبار سازی آن و یا نفی و انکار آن به طور کلی است.
۲
معنی خرد (عقل) و ایده های مربوطه در اثر کانت تحت عنوان «نقد خرد محض» مطرح و مورد استفاده قرار داده شده اند.
ایمانوئل کانت
(۲۲ آوریل ۱۷۲۴ – ۱۲ فوریه ۱۸۰۴)
فیلسوف سرشناس آلمانی در عصر روشنگری و کارساز در فلسفه جدید
او یکی از فیلسوفان کلیدی عصر روشنگری است و فلسفهاش از اندیشههای چیره بر نیمهٔ نخست سدهٔ نوزدهم است.
ویکیپدیا
۳
کانت در این اثر خود می نویسد:
«همه معارف ما از حواس ما بر می خیزند و به فهم می روند و در خرد (عقل) خاتمه می یابند که بالاتر از آن برای حلاجی مواد حاصل از مشاهدات و بردن آن به زیر عالی ترین وحدت تفکر، در ما یافت نمی شود.»
(ایمانوئل کانت، «نقد خرد محض»، ص ۳۳۸، ب ۳۵۵)
۴
عالی ترین وحدت تفکر که عاری از تناقضات است، از مفاهیم فهم نیست.
۵
برای اینکه فهم مرتبط با موضوعات تجربی (امپیریکی) است که فهم با فرم های محض مشاهده، زمان و مکان و مقولات محض آن، مثلا مقولات علت و معلول می شناسد.
فهم اما وحدت تفکر را نمی شناسد.
۶
کانت می نویسد:
«فهم اگر بضاعت وحدت پدیده ها به مدد قواعد باشد، خرد (عقل) بضاعت وحدت قواعد تحت (تابع) اصول فهم خواهد بود.
۷
بنابرین، خرد (عقل) در وهله اول، هرگز سراغ تجربه ای و یا شیئی و موضوعی نمی رود.
۸
خرد (عقل) سراغ فهم می رود تا معارف (شناخت های) متنوع وحدت معین مربوطه را به طور ماورای تجربی (به طور اپریوریکی) به مدد مفاهیم عرضه دارد که وحدت عقلی باید نامیده شود.
۹
وحدت عقلی در مقایسه با وحدت فهمی از نوع به کلی دیگری است.»
(ایمانوئل کانت، «نقد خرد محض»، ص ۳۴۱، ۳۵۹ )
۱۰
کانت مفاهیم محض را که خرد (عقل) عرضه می دارد، ایده ها می نامد.
۱۱
اگر معارف فهم از تجربه سرچشمه می گیرند، تحت وحدت عقلی قرار نگیرند، باید به ناگزیر به تناقضات (تضادهای) موجود میان معارف مجزای فهم منجر شوند.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر