۱۴۰۵ آبان ۳۰, شنبه

قرآن کریم از دیدی دیگر سوره توبه (التوبة) (۶۳۵)


 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّىٰ يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ﴾
[ التوبة: ۲۴]

بگو:

 اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و زنانتان و خويشاوندانتان و اموالى كه اندوخته‌ايد و تجارتى كه از كساد آن بيم داريد، و خانه‌هايى كه بدان دلخوش هستيد براى شما از خدا و پيامبرش و جهادكردن در راه او دوست داشتنى‌تر است، منتظر باشيد تا خدا فرمان خويش بياورد.

 و خدا نافرمانان را هدايت نخواهد كرد.

کریم

در این آیه، خط و نشان می کشد:

کریم

عشق به خدا و پیامبر و اشاعه اسلام از طریق جهاد مالی و جانی

را

برتر از عشق به اعضای خانواده و امول  و تجارت و خانه و مستغلات و غیره می داند.

کریم 

اشاعه ایده ئولوژی نظام برده داری (اسلام) را بر تشکیل و توسعه خانواده و کسب و کار و لذات دنیوی دیگر برتر می شمارد.

حتی بدتر و رادیکال تر:

به مثابه نافرمانی از فرامین الهی می داند.

کریم اما در زمینه تنبیه این جماعت احتیاط به خرج می دهد:

اینجا دیگر از عذاب دوزخ خبری نیست.

کریم به محرومیت اینان از هدایت الهی کفایت می ورزد.

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر