تحلیلی مارکسیستی از «خاطرات» و خرافات شریعتمداری از احسان طبری (۲)

حسین شریعتمداری

  (زادهٔ ۱۳۲۶) 

روزنامه‌نگار ایرانی که از سال ۱۳۷۲ با حکم سید علی خامنه‌ای، رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران، نماینده ولی فقیه و سرپرست مؤسسه کیهان است.

شریعتمداری از فرماندهان پیشین سپاه پاسداران در جنگ ایران و عراق 

 و

 از مدیران سابق وزارت اطلاعات در دوره وزارت علی فلاحیان بوده است. 

خاطره شریعتمداری(کیهان) از احسان طبری

پیراسته فر

علمی، تحقیقی و تحلیلی

https://pirastehfar.blogsky.com 

 

تحلیلی مارکسیستی

از

شین میم شین

حضرت امام خمینی اصرار داشتند که با احسان طبری گفت و گو شود . 

در پی پیشنهاد امام راحل و با اشاره حضرت ایشان افرادی (از جمله حسین شریعتمداری) برای مصاحبت با ایشان انتخاب شدند. مرحوم احسان طبری خیلی زود به آغوش اسلام بازگشت و  در بازگشت او  شخصیت ملکوتی حضرت امام خمینی اصلی‌ترین نقش را داشت . 
احسان طبری روز ۹ اردیبهشت ۱۳۶۸ دارفانی را وداع گفت. همان روزها خاطره آخرین دیدار حسین شریعتمداری  با مرحوم احسان طبری در روزنامه کیهان به چاپ رسید. 

یادداشت آن روز شریعتمداری حاوی نکاتی است که خبرگزاری فارس (۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲) باز نشر آن را برای آگاهی نسل جوان کشورمان ضروری می داند.

ما این فرمایشات حریف را نخست تجزیه و بعد، تحلیل مارکسیستی می کنیم:

۱

حضرت امام خمینی اصرار داشتند که با احسان طبری گفت و گو شود .

سؤال اول این است که چرا و به چه دلیل، حضرت امام فقط به گفت و گو با طبری اصرار داشت؟

شاید یه این دلیل بوده که حضرات خیال می کردند که احسان طبری علامه دهر حزب توده و حتی همه احزاب کمونیستی جهان است

و

آیات عظام بقیه اعضای حزب توده را در شأن خود نمی دانستند.

حضرت امام

 به گربه چف هم گفته بود که اسلام را مطالعه کند.

توهم توانگر کند فرد را.

یکی از مفاهیم محبوب حضرت امام سید علی خامنه ای گنده گوزی بود که مرتب بر زبان امامانه جاری می ساخت.

خرده بورژوازی هیچ چیز به درد بخوری هم نداشته باشد، به اندازه کافی توهم دارد.

توهم خود بزرگ بینی.

توهم خود علامه انگاری.

گنده گوزی.

سؤال دوم این است که منظور حضرت امام از گفت و گوچه بوده است؟

وقتی بازجویان رژیم کسی را دعوت به بازجویی می کنند، ظاهرا پیشنهاد گپ زدن مختصر می دهند.

گپ زدن بیشک ترجمه همان گفت و گوی حضرت امام است.

 

یورگن هابرماس

(۱۸ ژوئن ۱۹۲۹ – ۱۴ مارس ۲۰۲۶) 

 

گپ زدن و گفت و گو کردن

معمولا و قاعدتا

همان دیسکورس (بحث) عاری از زور حضرت هابرمس (حضرت امام امپریالیسم) است.

در گپ زدن و گفت و گو کردن مشت و لگد و شلاق و دستبند قپانی و بطری پپسی و ناخنکشی و غیره  در بین نیست.

نتیجه نهایی گپ زدن و گفت و گو کردن اصولا و اساسا نباید دهان و فک شکسته باشد.

ولی عبدالکریم سروش به عنوان مخبر صادق از دهان و فک شکسته احسان طبری خبر داده است و عکس طبری در نشریات هم دال بر دیسکورس عاری از زور نیست.

نظر حضرت امام در زمینه گفت و گوی مبتنی بر زور چه بوده است؟

سؤال سوم این است که چرا و به چه دلیل، گفت و گو با طبری قبل از دستگیری صورت نگرفته است؟

تأثیر تبلیغاتی ـ جهانی هدایت طبری کبیر به صراط مستقیم که صد هزار بار بیشتر از توبه طبری اسیر و آش و لاش و لاشه می شد؟

آخر این چه گفت و گویی است که پس از پرونده سازی، اتهام کودتا زنی، شکنجه تا حد مرگ مثمر ثمر می افتد؟

نکند طبری حاضر به گفت و گوی عاری از زور نشده بود و حضرت امام و پیغمبر مجبور به تحمیل گفت و گوی مبتنی بر زور به طبری«قلدر و گردن کلفت» شده اند؟

ادامه دارد.