انتقاداتی از هانا آرندت
مشخصیت کاذب فنومنولوژیکی و نیهلیسم اخلاقی
گاربزن
سال ۲۰۲۰
نشر انجمن دیالک تیک
(انجمن پیشبرد تقکر دیالک تیکی)
(Hertzstrasse 39
30827 Garbsen)
Erinnyen
Zeitschrift für materialistische Ethik
برگردان
شین میم شین
۳۲
هایدگر به «قدرت کلام» در هر صورت واقف بوده است.
(همانجا)
۳۳
از این رو، هایدگر فقط فیلسوفی نبوده است که فلسفه را افلاطونی می کرد، بلکه او عامل فکری امحا (نابودی یهودیان، کمونیست ها و کولی ها و غیره) بوده است.
۳۴
«هانا آرندت از تصور توتالیتاریسم ساختاری به مدافعه برمی خیزد.
توتالیتاریسمی که برایش جهان بینی و یا ایده ئولوژی فقط ابزاری در خدمت حاکمیت توتال است.
۳۵
این به هانا آرندت اجازه می دهد که محتوای دکترینی ناسیونال ـ سوسیالیسم را ناچیز و صرفنظرپذیر محسوب دارد و از بررسی جدی آن صرفنظر کند و نهایتا «متفکرانی» از قبیل کارل اشمیت و مارتین هایدگر را
که به نظر هانا آرندت با «ماهیت» فنومن (پدیده) کاری ندارند، به آب زمزم بشوید و تطهیر کند.»
(همانجا، ص ۷۲)
۳۶
اینکه به برکت مارتین هایدگر و کارل اشمیت سقوط «رایش سوم» به تعویق افتاده است، تبرئه آنها توسط هانا آرندت را به ویژه خطرناک می سازد.
۳۷
ایمانوئل فایه از جزئیات بیشتری در رابطه با رابطه هانا آرندت با هایدگر پرده بر می دارد که من از تبیین آنها صرفنظر می کنم.
برای اینکه در روند این تحلیل چه بسا ذکر شده اند.
۳۸
در خویشاوندی هانا آرندت با هایدگر، اسنسیالیزاسیون (جوهری سازی) فنومنولوژیکی خود را جزو تعینات درجه دوم نمودار می سازد و بی اعتنایی هانا آرندت به نکات ماهوی نیز در متون او که من مورد بررسی قرار داده ام، آشکار شده اند.
۳۹
از اشاره انتقادی به ایمانوئل فایه اما نمی توانم پرهیز ورزم:
۱
فایه بیشتر از آنچه که به طور فلسفی استدلال کرده است، روده درازی می کند.
۲
وقتی فیلسوفی افکار سیاسی ارتجاعی را بر زبان می راند و یا اشارات غلط می کند، باید در تاریخ فلسفه مورد انتقاد قرار گیرد.
۳
از این بابت انتقاد فایه بر رابطه هانا آرندت با هایدگر عاری از ایراد و بر حق است.
۴
اگر فیلسوفی به کشف چیز عامی نایل آمده باشد، آن به فلسفه علمی محول می شود.
حتی اگر فلسفه آن در غیر این صورت «دیله تانتیسم در استفاده از مفهوم» و غیره نامیده می شود.
(همانجا، ص ۷۰)
(دیله تانتیسم یعنی اشتغال به کار علمی و یا هنری بدون داشتن تحصیلات در خور.
مترجم)
۵
نکته قابل ذکر نهایی مهم این است که هانا آرندت هرگز به کشف چیز ماهوی عامی نایل نیامده است و تبیین نداشته است.
همانطور که من در بررسی های خود نشان داده ام.
۶
هانا آرندت در بهترین صورت فنومن هایی (پدیده هایی) را مطرح کرده است و ضمنا به تفسیر غلط انها اقدام کرده است.
۷
از این بابت برخوردهای فلسفی ـ تاریخی صرف ایمانوئل فایه محق بوده اند.
پایان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر