https://tudehiha.org/fa/11-08-2026/
ویرایشی و درنگی
از
شین میم شین
نگارنده سایت توده ای ها
عموزاد مخالفان را «نیروهای دموکراتیک» می‌خواند و با آن‌ها هم‌دلی می‌کند.
اما مقاله‌ی «حقیقت» لحنی ستیزجویانه و دوقطبی‌ساز و نگاه «عاقل اندر سفیه» دارد.
مخالفانِ نظری را به‌سانِ «تضعیف‌کنندگانِ جبهه» و «همسویان با امپریالیسم» می‌نمایاند.
زبانِ بسیج‌کننده و شعارگونه در سراسر آن به چشم می‌خورد؛ جمله‌هایی که برای برانگیختنِ احساسات ساخته شده‌اند، نه برای واکاوی.
نبودِ جدایی میانِ حاکمیت و ملت در تحلیلِ او آشکار است.
دفاع از ایران را با دفاع از جمهوری اسلامی یکی می‌گیرد و هرگونه جدایی میان «کشور» و «رژیم» را نادیده می‌گذارد.
۵
«حقیقت»
مخالفانِ نظری را به‌سانِ «تضعیف‌کنندگانِ جبهه» و «همسویان با امپریالیسم» می‌نمایاند.
نگارنده سایت توده ای ها
نظرات حقیقت را نمی تواند تحلیل مارکسیستی (رئالیستی ـ راسیونالیستی) کند.
به همین دلیل به او برچسب فرصت طلبی می زند.
«می نمایاند» بدان معنی است که اوپوزیسیون جمهری اسلامی در واقع نه تضعیف کننده جبهه ضد امپریالیستی و همسویان امپریالیسم، بلکه انقلابی بی غب و غش اند.
۶
زبانِ بسیج‌کننده و شعارگونه در سراسر مقاله «حقیقت» به چشم می‌خورد؛ جمله‌هایی که برای برانگیختنِ احساسات ساخته شده‌اند، نه برای واکاوی.
متد فکری نگارنده سایت توده ای ها را می توان فنومنولوژیکی قلمداد کرد.
او توان نفوذ مفهومی و تئوریکی در مواضع جقیقت را ندارد.
به همین دلیل در سطح مواصع او پرسه می زند و پدیده هایی (فنومن هایی) از قبیل لحن و زبان نویسنده و فرم جمله بندی های او را پیدا می کند و بر اساس این پدیده ها (فنومن ها) دست به قضاوت و ارزیابی می زند.
نگارنده سایت توده ای ها
حقیقت را به پرهیز از واکاوی متهم می کندو
در حالیکه خودش قادر به واکاوی کذایی نیست.
متد فکری نگارنده سایت توده ای ها شبیه متد فکری ادموند هاسرل و هانا ارندت و غیره است.
فنومنولوژیکی است.
مراجعه کنید
به
انتقاداتی بر هانا آرندت.
غافل از اینکه زبانِ بسیج‌کننده و شعارگونه نشانه موضع علمی، عملی، انقلابی و ایده ئولوژیکی می تواند باشد.
مگر مقالات کلاسیک های مارکسیسم ـ لنینیسم بسیج‌کننده و شعارگونه نبوده اند:
پرولتاریای همه کشورها متحد شوید
اگر بسیج‌کننده و شعارگونه نیست، پس چیست؟
۷
نبودِ جدایی میانِ حاکمیت و ملت در تحلیلِ حقیقت آشکار است.
نگارنده سایت توده ای ها
بعید است که حقیقت غافل از تفاوت میان حاکمیت (طبقه حاکمه) و ملت باشد.
اما منظور نگارنده سایت توده ای ها از حاکمیت و ملت چیست؟
۸
حقیقت
دفاع از ایران را با دفاع از جمهوری اسلامی یکی می‌گیرد و هرگونه جدایی میان «کشور» و «رژیم» را نادیده می‌گذارد.
اگر این جمله نگارنده سایت توده ای ها را با جمله قبلی اش مورد مقایسه قرار دهیم، متوجه پریشانی فکری و مفهومی او می شویم:
حاکمیت در جمله قبلی جای خود را به جمهوری اسلامی و رژیم در این جمله داده است.
این بدان معنی است که او فرق و تفاوت و تضاد طبقه حاکمه با هیئت حاکمه را نمی داند.
ملت در جمله قبلی هم جای خود را به ایران و کشور در این جمله داده است.
این بدان معنی است که او فرق و تفاوت و تضاد ملت و ایران و کشور را نمی داند.
توده ای گر همه این است که نگارنده است،
وای اگر از پی امروز بود فردایی.
پایان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر