۱۴۰۵ آبان ۲۸, پنجشنبه

تحلیل مارکسیستی دوبیتی های بابا طاهر عریان (۶)

چهرهٔ باباطاهر اثر نادر لنجانی

باباطاهر

تحلیل مارکسیستی

را

شین میم شین

۷

نپرسی حال یار دل‌فکارت

که «هجران چون کند با روزگارت؟»

ته که روز و شوآن در یاد مویی

هزارت عاشقه با مو چه کارت؟

 

معنی تحت اللفظی: 

  شاعر گرفتار درد دوری ازمعشوق است.

معشوقی که حوصله و فرصت احوال پرسی از او ندارد.

اگرچه او شب و روز در یاد شاعر است، ولی هزاران نفر دیگر هم عاشق او هستند.

به همین دلیل نه فرصت احوال پرسی از او دارد و نه حوصله پرداختن به او.

در این دو بیتی بابا طاهر

دیالک تیک عاشق و معشوق به طور رئالیستی  (مبتنی بر واقع بینی) و راسیونالیستی (مبتنی بر خردگرایی) تشریح می شود:

«رابطه» عاشق با معشوق اصلا رابطه نیست.

برای اینکه رابطه باید دو طرفه باشد.

«رابطه» عاشق با معشوق اما یکطرفه و یکسویه است.

وابستگی است.

وابستگی در دیالک تیک خودمختاری (استقلال) و وابستگی وجود دارد.

این بدان معنی است که معشوق خودمختار و مستقل است و عاشق، وابسته او ست.

معشوق خودش عاشق کس دیگری است و یا دنبال کس دیگری است.

معشوق چه بسا متنفر و منزجر و بیزار از عاشق کنه وار و رودار و سمج و بی شخصیت خویش است.

آنچه که شاعر نمی داند، این است که بر هزار نفر عاشق دیگر هم همان می گذرد که بر او گذشته است.

راه حل این مسئله

تبدیل  عشق به دوستی است.

در آن صورت، وابستگی جای خود را به رابطه می دهد.

ادامه دارد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر