نادر نادر پور
(۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸)
شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی
از اعضای کانون نویسندگان ایران
درنگی
از
میم حجری
عشق و قمار
شعر خدا نیست ، شعر تو ست
هرگز کسی به شعر تو بی اعتنا نماند
غیر از خدا که هیچ یک از این دو را نخواست
در عشق و در قمار کسی پارسا نماند.
شعر خدا نیست ، شعر تو ست
هرگز کسی به شعر تو بی اعتنا نماند
غیر از خدا که هیچ یک از این دو را نخواست
در عشق و در قمار کسی پارسا نماند.
معنی تحت اللفظی:
عشق و قمار شعرند.
ضمنا
نه شعر الله، بلکه شعر ابلیس اند.
علاوه بر این
کسی جز الله به شعر و قمار بی اعتنا
و
در عشق و در قمار پارسا نمانده است.
قمار هم بسان شعر و شراب و عشق
نه کردوکاری مبتنی بر علم و عقل و ضرورت، بلکه کردوکاری مبتنی بر خریت و خردستیزی و شانس و بخت و تصادف است.
شعر و شراب و عشق و قمار و مغبچه و ساقی سیمین بر و سیر و سفر و لهو و لعب
کسب و کار طبقاتی سنتی اعضای طبقات حاکمه انگل و عیاش و علاف است.
خود نادر نادرپور هم به احتمال قوی از اعضای طبقات حاکمه انگل است.
به همین دلیل
در شعر نادرپور، ایده ئولوژی خودش و طبقات حاکمه انگل و علاف انعکاس می یابد.
ابلیس به مثابه ضد دیالک تیکی الله
از دید نادرپور
در جبهه شعر و شراب و عشق و قمار و عیش و نوش و لعو و لعب است
در حالیکه الله بر عکس ابلیس، بی اعتنا و متنفر از این چیزها ست.
دلیل نادرپور
دلیلی بند تنبانی است:
در عشق و در قمار کسی پارسا نماند.
نادرپور
به دلیل تعلقات طبقاتی اش
عاجز از کشف حقیقت و بیزار از حقیقت است.
به همین دلیل
عاجز از کشف فرق و تفاوت و تضاد طبقاتی الله با ابلیس و فرق و تفاوت و تضاد معرفتی ـ نظری (تئوری شناخت) الله با ابلیس است:
الله
بر عکس ابلیس
انقلابی است.
فرق هم نمی کند که روزی طرفدار جامعه اشتراکی بوده و بعد طرفدار جامعه برده داری و بعد فئودالی و سرمایه داری.
الله
در طول تاریخ طرفدار سوبژکت تاریخ بوده است.
به همین دلیل
اهل علم و عقل و پیشرفت جامعتی بوده است.
یعنی
خردگرا و خردمند و خردستا بوده است.
در حالیکه ابلیس ضد مطلق مادی و فکری الله بوده است.
زن شعر تو ست با همه مردم فریبی اش
زن شعر تو ست با همه شور آفریدنش
آواز و می که زاده ی طبع خدا نبود
این خوردنش حرام شد ، آن یک شنیدنش
زن شعر تو ست با همه شور آفریدنش
آواز و می که زاده ی طبع خدا نبود
این خوردنش حرام شد ، آن یک شنیدنش
معنی تحت اللفظی:
علاوه بر شعر و شارب و عشق وقمار و غیره
زن (سکس) هم شعر ابلیس است و نه شعر الله.
اولا
به این دلیل که زن بسان ابلیس فریبا (مردم فریب) و وسوسه کننده (شور آفرین) است.
ثانیا
به این دلیل
شراب و شعر (تصنیف) در قاموس خدا، حرام است.
اکنون
ماهیت طبقاتی ارتجاعی نادر پور بیشتر عرض اندام می کند:
ابلیس واره سازی زنان توسط نادرپور دال بر زن ستیزی طبقات حاکمه انگل و مفتخور و استثمارگر (استثمارگر مادی و فکری و جنسی) است.
نادرپور
با تقلیل زنان به درجه شعر ابلیس، زنان و مادران جامعه بشری را اینسترومنتالیزه غریزی و جنسی (ابزار و آلت لهو و لعب بشری) می کند
یعنی
عینا و عملا
سلب آدمیت می کند.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر