فروغ فرخزاد
درنگی
از
میم حجری
بخشی از شعر بلند «مرز پر گهر»
«فروغ فرخزاد»
مهر تو چون شد پیشه ام.
دور از تو نیست اندیشه ام
در راه تو ، كی ارزشی دارد این جان ما.
پاینده باد خاك ایران ما.
معنی تحت اللفظی:
از آنجایی که مهر میهن پیشه ام شده است، فکر و ذکری جز میهن ندارم.
جان من در راه میهن، ارزشی ندارد.
خاک ایران پاینده باشد.
شاعر در این بند شعر و شعار
دیالک تیک عاشق و معشوق
را
به صورت دیالک تیک شاعر و طبقه اجتماعی مربوطه اش و ایران بسط و تعمیم می دهد و نقش تعیین کننده را از آن معشوق (ایران) می داند.
ضمنا
دعا می کند و یا آرزو می کند که خاک ایران ابدی باشد.
اما منظور از ابدیت خاک ایران چیست؟
ضمنا
اعضای طبقات حاکمه که در ناز و نعمت زندگی می کنند، آیا حاضرند جان فدای خاک ایران کنند؟
پان ایرانیست ها
از نتان یابو مصرانه می خواستند که خاک ایران را بمباران اتمی کند.
شاه پرست ها و مجاهدین خلق و غیره
امروز
از ترامپ مصرانه می خواهند که سید علی و سپاه و زندان ها را ترور و موشک باران کند.
مگر عاشقی آرزوی ترور و تخریب معشوق خود را در دل می پرورد؟
سنگ كوهت دُر و گوهر است.
خاك دشتت بهتر از زر است
مهرت از دل كی برون كنم.
بر گو بی مهر تو چون كنم
معنی تحت اللفظی:
سنگ کوه های ایران، در و گوهر و خاک دشت ایران، بهتر از زر است.
مهر چنین کوه و دشتی از دل شاعر و طبقه اجتماعی مربوطه اش، هرگز بیرون نمی رود.
شاعر و طبقه اجتماعی مربوطه اش، بدون مهر میهن ول معطلبند.
روی این بند شعر و شعار شاعر باید اندکی خم شد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر