قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۱۹)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿۞ وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۴۲]

سى شب با موسى وعده نهاديم و ده شب ديگر بر آن افزوديم تا وعده پروردگارش چهل شب كامل شد.

 و موسى به برادرش هارون گفت: 

بر قوم من جانشين من باش و راه صلاح پيش گير و به طريق مفسدان مرو.

 

کریم

در این آیه،

ظاهرا

به غیبت ۴۰ روزه حضرت موسی در غاری برای تدوین ده فرمان  اشاره دارد.

هارون برادر حضرت موسی جانشینی او را به عهده می گیرد تا رهنمای قوم باشد.

﴿وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۴۳]

چون موسى به ميعادگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، 

گفت:

 اى پروردگار من، بنماى، تا در تو نظر كنم. 

گفت: 

هرگز مرا نخواهى ديد. به آن كوه بنگر، اگر بر جاى خود قرار يافت، تو نيز مرا خواهى ديد. 

چون پروردگارش بر كوه تجلى كرد، كوه را خرد كرد و موسى بيهوش بيفتاد. 

چون به هوش آمد گفت:

 تو منزهى، به تو بازگشتم و من نخستين مؤمنانم.

حضرت موسی

در این آیه،

از خدا برای اثبات وجودش، دلیل عینی و حسی و تجربی  می طلبد.

خدا اما یک مفهوم است

و

مثل هر مفهومی مجرد و انتزاعی است

و

چیزهای مجرد و انتزاعی برای ارگان های حسی دسترس ناپذیرند.

مثال:

درخت یک مفهوم است

و

مثل هر مفهوم دیگر

نتیجه تجرید (انتزاع) هزاران درخت مشخص از سرو تا صنوبر است.

مفاهیم را نمی توان دید.

 

به همین دلیل

خدا

برای اثبت  وجود خود، کوهی را پولوریزه (پودر واره) می کند و موسی مدهوش می شود و پس از به هوش آمدن به وجود خدای نامرئی و انتزاعی ایمان می آورد.

﴿قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۴۴]

گفت: اى موسى، من تو را به پيامهايم و سخن گفتنم از ميان مردم برگزيدم، پس آنچه را به تو داده‌ام فرا گير و از سپاسگزاران باش.

خدا

پس از ایمان آوردن موسی به وجود او

فرامین خود را به او دیکته می کند که موسی در الواحی ثبت و ضبط می کند و به میان مردم بر می گردد تا ابلاغ شان کند.

 

ادامه دارد.