۱۳۹۱ اسفند ۲۳, چهارشنبه

بهار می شود

 سیاوش کسرائی
«خون سیاوش» 

·        یکی دو روز دیگر از پگاه
·         چو چشم باز می کنی،
·        زمانه زیر و رو
·        زمینه پر نگار می شود
·         
·         زمین، شکاف می خورد
·        به دشت، سبزه می زند
·        هر آن چه مانده بود، زیر خاک
·        هر آنچه خفته بود، زیر برف
·        جوان و شسته رفته آشکار می شود.
·         
·         به تاج کوه
·        ز گرمی نگاه آفتاب
·        بلور برف آب می شود
·        دهان دره ها پر از سرود چشمه سارمی شود
·         
·        نسیم هرزه پو
·        ز روی لاله های کوه
·        کنار لانه های کبک
·        فراز خارهای هفت رنگ،
·        نفس زنان و خسته می رسد
·        غریق موج کشتزار می شود.
·         
·        در آسمان
·        گروه گله های ابر
·        ز هر کناره می رسد
·        به هر کرانه می دود
·        به روی جلگه ها غبار می شود.

       
·        در این بهار، آه
·        چه یادها
·         چه حرف های ناتمام
·        دل پر آرزو
·        چو شاخ پر شکوفه، باردار می شود.
·         
·        نگار من،
·        امید نوبهار من،
·        لبی به خنده باز کن
·        ببین، چگونه از گلی
·        خزان باغ ما بهار می شود!

پایان

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر