۱۱
· مردم قدرت را فقط برای انتقال، یعنی به طور موقت، در اختیار می گیرند، یعنی «وسیله انتقال قدرتند».
(نقش توده از دید سوارز، دست به دست دادن است و نه در دست گرفتن.
توده شبیه کاتالیزاتور (کاتالیزور) است:
انتقال قدرت (واکنش شیمیایی) را امکان پذیر می سازد و خودش همان می ماند که بوده است.
مترجم)
۱۲
· سوارز از چنین تئوری قراردادی دو نتیجه کلی می گیرد که نشاندهنده آماج واقعی آموزه او هستند:
الف
نتیجه اول:
۱
· فقط خود حکومت دولتی (به واسطه حقوق طبیعی) منشاء الهی دارد، ولی حکام حق ندارند ادعا کنند که قدرت خود را بلاواسطه از خدا در اختیار گرفته اند.
۲
· اینکه چه کسی باید به حکومت برسد و فرم حکومت (دموکراسی، اریستوکراسی و سلطنت) به وسیله قرارداد تعیین می شوند.
۳
· این امر به مسئله هدفمندی سیاسی مربوط می شود.
ب
نتیجه دوم:
۱
· دولت همیشه موظف به انجام وظیفه ای است که حقوق طبیعی ایجاب می کند.
۲
· اگر حکام قادر به انجام این وظیفه نباشند، مردم (البته منظور سوارز از مردم فقط کاست های ممتاز است) حق دارند، وکالتی را که در اختیار حکام قرار داده اند، پس بگیرند و یا در صورت لزوم از میان بردارند.
(منظور از کاست های ممتاز، طبقه حاکمه است.
طبقه حاکمه اما نه وسیله انتقال قدرت، بلکه تسخیر کننده قدرت است و حکومت ویا دولت، نماینده و مأمور طبقه حاکمه است.
انتقال قدرت در اثر سلب حاکمیت و قدرت از طبقه حاکمه کهنه و تسخیر و تصاحب حاکمیت و قدرت توسط ظبقه حاکمه جدید صورت می گیرد.
دولت و حکومت هم ماهیت طبقاتی دارد.
مترجم)
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر