قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأنفال ) (۵۸۴)

  

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ﴾
[ الأنفال: ۲۹]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر از خدا بترسيد شما را بصيرت شناخت حق از باطل دهد و گناهانتان را بزدايد و شما را بيامرزد، كه صاحب فضل و كرمى بزرگ است.

معنی تحت اللفظی:

پیش شرط کسب بصیرت تمیز حق از باطل و عفو گناهان و آمرزش مؤمنین

ترس از خدا ست

و

خدا بزرگترین فاضلان و کریمان است.

این اولا بدان معنی است که کسب لیاقت تمیز حقیقت از باطل، نه در سایه  تلاش مادی  (فیزیکی) و فکری بشر به طور کلی، بلکه قبل از همه ایمان به خدا و علاوه بر آن، ترس از خدا ست.

بشر در غیر اینصورت خر خواهد ماند.

اگر کسی به خدا ایمان نیاورد و از خدا  نترسد، خریتش حتمی است.

در عوض، خود خدا سرکرده فاضلان و بخشندگان است

و

نه سرکرده خودخواهان و خود ستایان و نه عاشق سینه چاک ترس و وحشت مؤمنین از خویشتن خویش.

دلیل اینچنینی خدا این است که عکس سران طبقات حاکمه برده دار و فئودال و سرمایه دار است و هر عکسی برابر با اصل است.

صفات متنافض خدا همان صفات متنافض سران طبقات حاکمه برده دار و فئودال و سرمایه دارند.

ادامه دارد.