Paul Martin Lester
پل مارتین لستر
(۱۹۵۳ ـ ۲۰۲۳)
ذهن و عکاسی
اثر پل مارتین لستر
ترجمه زانیار بلوری
درنگی
از
شین میم شین
پل مارتین لستر
استاد ارتباطات در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا
۶
هرگز از یاد مبر.
یک ابزار در مواجهه با چهره یک شخص، چه اندازه بیگانه است.
در یکی شدن روح و موضوع، آنچه که مهم است، حساسیت و دقت عکاس است.
نه عمل مکانیکیثبت تصاویر واضح.
منظور حریف یانکی و مترجم ایارنی از ابزار، در این هارت و پورت،
دوربین عکاسی است.
دوربین عکاسی
ابزاری برای ثبت تصویر است.
دوربینهای
قدیمی
به صورت آنالوگ تصاویر را بر روی فیلم ثبت می کردند.
دوربینهای
امروزی
تصاویر را بر روی کارت حافظه
ذخیره میکنند.
همچنین برخی دوربینها دارای حافظه داخلی بوده که عکاس را
از استفاده کارت حافظه جداگانه بینیاز می کنند.
انواع دوربین ها آنالوگ و
دیجیتال هستند.
ویکی پیدیا
تصویر قسمتهای مختلف یک دوربین تک لنز
این ادعای حریف و مترجم که «یک ابزار در مواجهه با چهره یک شخص، چه اندازه بیگانه است.»
بدان معنی است که دوربین عکاسی با موضوع عکاسی (مثلا صورت کسی) بیگانه است.
این بدان می ماند که کسی ادعا کند که چرخ خیاطی با موضوع دوخت و دوز مثلا کت و شلوار و غیره بیگانه است.
سؤال از حریف و مترجم این است که دوربین عکاسی و یا چرخ خیاطی با چه چیزی آشنا ست؟
حریف و مترجم
همانطور که قبلا ذکرش گذشت، مفهوم فقیر و فلسفه فقیر اند.
مثلا نمی دانند که ابزار و یا در این موعظه، دوربین چیست؟
ابزار و هر چیز دیگر فقط به نظر ساده لوحان به تنهایی وجود دارد.
هیچ چیز و حتی هیچ واژه (عکس و تصویر فکری آن چیز)
به تنهایی وجود ندارد.
سعدی
صدها سال قبل از تشکیل یانکستان و علامه جاتش گفته است.
هزاران بار گفته است:
گل بی خار کجا ست؟
ابزار
اولا
در دیالک تیک ابزار و آماج وجود دارد.
آماج عکاس از تهیه دوربین،
عکسبرداری از افراد و اشیاء است.
دیالک تیک ابزار و آماج
فرمی از دیالک تیک وسیله و هدف است.
سؤال از حریف و مترجم و انتشاراتی مربوطه این است که چرا عکاس به عوض دوربین، قابلمه و دیگ و چرخ خیاطی و خیش و گاوآهن نمی خرد؟
برای اینکه وسیله (ابزار، دوربین و ...)
ضمنا
در دیالک تیک وسیله و فونکسیون (کارکرد) وجود دارد.
فونکسیون چرخ خیاطی
برای اینکه فقط فونکسیون دوربین عکاسی،
عکسبرداری است
و
نه فونکسیون قابلمه و دیگ و چرخ خیاطی و خیش و گاوآهن.
فونکسیون چرخ خیاطی، دوخت و دوز است.
فونکسیون دیگ و قابلمه پخت و پز است.
سؤال اکنون این است که دلیل این فونکسیونالیته ها چیست؟
دلیلش این است که هر ابزار (هر سیستم، هر وسیله) دارای ساختاری است.
یعنی
فونکسیون نه به تنهایی، بلکه در دیالک تیک سیستم و ساختار و فونکسیون وجود دارد.
منظور از ساختار چیست؟
ساختار هر چیز از ترکیب معین عناصر آن چیز تشکیل می یابد.
یعنی
ما با دیالک تیک سیستم و عنصر و ساختار سر و کار داریم.
ساختار دوربین عکاسی متناسب و منطبق با فونکسیون آن (عکسبرداری) است.
اکنون دیگر نمی توان ادعا کرد که «یک ابزار در مواجهه با چهره یک شخص، چه اندازه بیگانه است.»
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر