انتقاداتی از هانا آرندت
مشخصیت کاذب فنومنولوژیکی و نیهلیسم اخلاقی
گاربزن
سال ۲۰۲۰
نشر انجمن دیالک تیک
(انجمن پیشبرد تقکر دیالک تیکی)
(Hertzstrasse 39
30827 Garbsen)
Zeitschrift für materialistische Ethik
برگردان
شین میم شین
بودو گاسمن
۳۵
مشخصه بارز هانا آرندت این است که او در رابطه با سیستم اردوگاه های مرگ، به مقاومت اسرا و زندانیان کمترین اعتنایی مبذول نمی دارد.
۳۶
اگزیستانسیالیسم ایندیویدوئالیستی (مبتنی بر فردگرایی) هانا آرندت مبنی بر اینکه انسان گویا می تواند واقعا آن باشد که «دلش می خواهد باشد» و یا «آن شود که دیگران از او می خواهند که باشد» (همانجا. ص ۲۳۲)، برای او شناخت این مسئله را امکان ناپذیر می سازد که کلیه تصمیمات (و اقدامات) بشری در شرایط معین ، همواره ضمنا با لیاقت عقلایی اش مرتبط اند.
۳۷
کار بر خلاف ادعای هانا آرندت در ویتا اکتیوا، ص ۱۴،
فقط یک ضرورت حیاتی حیوانی نیست.
۳۸
کار یک کردوکار هدفمندانه است و به هر کردوکار هدفمندانه، «اراده هدفمندانه ای» تعلق دارد تا جذب و دفع میان بشر و طبیعت تنظیم شود.
۳۹
اهداف همواره، چیزهای فکری اند که در مواد طبیعی، واقعیت (و شیئیت) می یابند.
(کار = مادیت یابی و یا شیئیت یابی ایده و اندیشه.
کار ساختمانی مثلا خانه سازی = نفوذ ایده و اندیشه و مدل فکری خانه (موجود در ذهن عمله و بنا) در مصالح ساختمانی از قبیل خاک و کاه و سنگ و سیمان و آهک و آب و آهن و غیره.
مترجم )
۴۰
علاوه بر این، سوبژکت کار (عمله و بنا و نجار و غیره) باید به انتخاب وسایل کار بپردازد و یا به تولید ابزار کار (وسایل تولید) بپردازد که امروزه موضوع علوم و نتایج علمی اند.
یعنی
پیش شرط شان فهم و عقل است
و
رعایت قوانین شناخته شده علمی الزامی است.
(کارل مارکس، «کاپیتال»، جلد ۱، ص ۱۹۲)
۴۱
ماکت موشک وی (انتقاوم) ـ ۲
حتی اگر زندانیان اردوگاه های مرگ فقط در معادن مواد خام به کار ابتدایی (پریمیتیو) پرداخته باشند، کارشان مبتنی بر این مفهوم از کار بوده است.
بگذریم از فن علمی عالی در تولید موشک انتقام ۲ (اگره گات ۴) در اردوگاه دورا در نوردهاوزن .
۴۲
یعنی آنها حتی به مثابه زندانیان اردگاه مرگ، انسان های دارای لیاقت عقلی بوده اند.
۴۳
با توجه به تشکیل کارخانجات در اردوگاه های مرگ نازی، ضمنا تز هانا آرندت در رابطه با امحای «انسان های زاید» جور در نمی آید.
(هانا آرندت، «حاکمیت توتال» جلد سوم، ص ۲۱۷، ۲۳۶)
(دولت فاشیستی آلمان به امحای کورکورانه اسرای جنگی و یهودیان و کمونیست ها و کولی ها و غیره افدام نمی کرد.
این کشتار به طور سلکتیو صورت می گرفت.
کسانی که به کوره های آدمسوزی سپرده شده اند، توانایی کاری نداشته اند.
تا آخرین ذره انرژی و نیروی بقیه زندانیان کشیده می شد.
کار در کارخانجات نازی خود فرمی از سیاست امحای آنها بود.
زندانیان اردوگاه ها چه بسا با دریافت مبلغ معینی در اختیار سرمایه داران قرار داده می شدند.
یعنی برای سیستم اردوگا ها سود اور بودند.
یعنی
«انسان های زاید» و زباله نبودند.
مترجم )
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر