میم حجری
چین:
هزّه مونی امریکایی و رفتار یک بام و دو هوای آن
به زیان کشورهای کوچک و متوسط است.
این تحلیل جمهوری خلق چین
اولا
هژه مونیستی و شبه استالینیستی است و نه مارکسیستی ـ لنینیستی.
ثانیا
سطحی و ساده لوحانه است و نه انقلابی و طبقاتی.
ثالثا
بند تنبانی و ناقص و نارسا است و نه عمیق و همه جانبه و علمی
رابعا
عوامفریبانه است و نه صادقانه.
حریف در این جمله
عینا و عملا
منکر امپریالیسم
به
عنوان حاکمیت طبقاتی جهانی واحد
است.
انگار میان امپریالیسم امریکا و اروپا و ژاپن و کره جنوبی و غیره
تفاوت ماهوی وجود دارد.
ضمنا
هژه موینسم گرایش همه دول بزرگ امپریالیستی است
و
در
انحصار امپریالیسم امریکا
نیست.
دو جنگ جهانی اول و دوم
بر سر کسب سرکردگی جهانی (هژه مونی) بوده اند.
هم
فاشیسم آلمان در صدد کسب هژه مونی بود
و
هم
میلیتاریسم ژاپن
هدف هر دو بازتقسیم جهان و مستعمرات بود.
علاوه بر این
هدف و آماج مائوئیسم
نیز کسب سرکردگی است
و
دلیل اختلاف ج. خ. چین با اتحاد جماهیر شوروی
هم
همین بود.
ضمنا
میان دول امپریالیستی
و به ویژه امپریالیسم امریکا و اتحادیه اروپا
تضادهای درونطبقاتی
شعله ورند.
این تضادها در زمینه جنگ پوتین با پالان
نیز
در پس پرده وحدت صوری شان
شعله ورند.
ما شاهد شعله ور شدن همین تضاد درونطبقاتی در اردوگاه امپریالیستی
در
تقسیم یوگوسلاوی
بودیم
که
به نفع امپریالیسم آلمان تمام شد
و
پول رسمی مستعمرات جدید در بالکان
نه فرانک،
نه دلار،
بلکه مارک آلمان
شد.
یکی از دلایل حمایت ۳۰ میلیارد دلاری بلاعوض امپریالیسم امریکا به اوکراین
همین رقابت میان دول امپریالیستی است.
پایان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر