قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۳۵)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ﴾
[ الأعراف: ۱۷۱]

و كوه را بر فراز سرشان چون سايبانى نگه داشتيم و مى‌پنداشتند كه اكنون بر سرشان خواهد افتاد. 

كتابى را كه به شما داده‌ايم با نيرومندى بگيريد و هر چه را كه در آن آمده است به ياد داريد، باشد كه پرهيزگار شويد.

 

کریم

در این آیه، کوه (احتمالا کوه طور) را نه نتیجه پدیده های طبیعی، بلکه نتیجه اراده قوه ای ماورای طبیعی (خدا) می داند و به سایبانی وحشت انگیز تشبیه می کند.

ضمنا 

به خاز سپاری محتوای کتاب مقدس (تورات) را پیش شرط پرهیزگاری قلمداد  می کند.

این چیزی تبلیغ فرمالیسم نیست:

ازبر کردن طوطی وش آیاتی

 (و نه درک محتوای آنها و جامه عمل پوشاندن به آن) 

چرا باید پیش شرط پرهیزگاری باشد؟

این همان کاری است که در مکاتب طالبان در پاکستان صورت می گرفت که نتیجه اش بیسواد ماندن حضرات بود.

در کشور ما هم از دیرباز همین فرمالیسم رواج همه گیر دارد:

قرآن فقط قرائة می شود، بدون اینکه تجزیه و تحلیل و درک و توضیح داده شود.

چه بسا حتی برای اموات خوانده می شود.

ادامه دارد.