شین میم شین
بوستان
باب سوم
در عشق و مستی و شور
حکایت هفدهم
(دکتر حسین رزمجو، «بوستان سعدی»، ص ۹۵ ـ ۹۶ )
ما به سوی آنچه دانش زمانه مان نموده، می رویم
بگیر، ای جهانی به روی تو شاد
جهانی، که شادی به روی تو باد
معنی تحت اللفظی:
جهانی را تسخیر و تصاحب کن.
(جهانگیری پیشه کن)
تو که جهانی به روی شادمان است.
تو که جهانی به روی تو شادمان است.
مخاطب سعدی در این بیت شعر سعد ابن زنگی است.
سعدی
به عنوان ایده ئولوگ اشراف برده دار و فئودال
عالی ترین نماینده طبقه حاکمه برده دار و فئودال
(سعد ابن زنگی)
را
به جهانگشایی ترغیب می کند
و
ضمنا
هندوانه زیر بغلش می چپاند:
شاد بودن سکنه جهان به روی او.
جهانگیری به مثابه شادی به روی شاه جهانگشا
این چیزی جز جا زدن ذلت (وابسته گشتن) به عنوان عزت (شادی جهان از سیطره بیگانه ای تاجور و قلدر) نیست.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر