پروفسور وینفرید شرودر
پروفسور دکتر کارل هاینتس بارک
برگردان
۳
۱۱
· این بحث که از سوی مونته نگرو دامن زده می شد و در مجلات مختلف انتشار می یافت، در تشکیل نظر عمومی مردم اسپانیا نقش تعیین کننده ای به عهده داشت.
۱۲
· پشت سر این نظر عمومی در کلیه جنبش های روشنگری اوتوریته مردم قرار داشت.
۱۳
· در سالهای سی تعداد مجلات افزایش می یابند و روشنگری اسپانیا در محدوده ملی اش اشاعه وسیع می یابد.
۱۴
· کشیش بنه دیکتی دیگری نیز به نام مارتین سارمینتو (۱۶۹۵ ـ ۱۷۷۲ میلادی) در محافل طرفدار مونته نگرو فعالیت داشته که سنگپایه تاریخ ادبی ملی انتقادی را بنیانگذاری می کند.
۱۵
· او مؤلف «نوشتاری راجع به تاریخ شعر و شعرای اسپانیا» (۱۷۴۵ میلادی) بوده است.
۱۶
· ویلا روئل (۱۶۹۳ ـ ۱۷۷۰ میلادی)، ریاضی دان، در اشاعه جهان ـ تصویر مبتنی بر علوم طبیعی نوین که به مذاق مردم خوش می آمد و با افکار عمومی سازگاری داشت، نقش مهمی به عهده داشته است و در جنگ های منتشره خود به آموزش علمی ـ انتقادی مردم می پرداخت.
۱۷
· مشخصه بارز مجموعه روشنگری اسپانیا عبارت است از تشکیل یک تاریخ ـ تصویر (تفکر تاریخی) انتقادی ملی.
۱۸
· انتقاد از فساد و افشای علل تاریخی آن انگیزه اصلی روشنگری در اسپانیا را تشکیل می داد.
۱۹
· انتقاد ار فساد در مرحله اولش به انتقاد از کارل پنجم و فیلیپ دوم اختصاص داشت.
۲۰
· این انتقاد تاریخی در حوزه استه تیک (زیبائی شناسی) با نفی رادیکال سنت عصر طلائی همراه شد که قبل از همه، در عرصه تئاتر، حتی در قرن هجدهم، از پویائی لاینقطع برخوردار بود.
۲۱
· ایگناسیو دلوزان (۱۷۰۲ ـ ۱۷۵۴ میلادی) در اثر خود تحت عنوان «آموزه هنر شاعری» (۱۷۳۷ میلادی) سنگپایه نئوکلاسیستی اسپانیا را در زیبائی شناسی بنیان می گذارد و بحثی پیرامون ادبیات ملی اسپانیا به راه می اندازد که در تمامی قرن ادامه داشته است.
۲۲
· تشکیل شعور تاریخی روشنگرانه در اسپانیا با پژوهش قسما انتقادی و قسما تدافعی از گذشته ملی پیوند ناگسستنی داشته است.
۲۳
· در جریان این چالش، اسپانیا به عنوان اولین کشور به پایه ریزی علمی ادبیات ملی خود نایل می آید که تحت تأثیر انتقاد فرانسوی از فرهنگ اسپانیا در نیمه دوم قرن (روشنگری فرانسه را از زمان مونتسکیو روحیه ضد اسپانیائی همراهی کرده است) به عمده کردن خودویژگی های تاریخ و فرهنگ اسپانیا و ستایش مبالغه آمیز از آن می پردازد.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر