قرآن کریم از دیدی دیگر (سوره الأعراف ) (۵۳۶)

 

ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

﴿وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ﴾
[ الأعراف: ۱۷۲]

و پروردگار تو از پشت بنى‌آدم فرزندانشان را بيرون آورد.

 و آنان را بر خودشان گواه گرفت و پرسيد: 

آيا من پروردگارتان نيستم؟ 

گفتند:

 آرى، گواهى مى‌دهيم.

 تا در روز قيامت نگوييد كه ما از آن بى‌خبر بوديم.

 

محتوای این آیه کریم، بیولوژیکی است:

بشریت از دید کریم، نتیجه تولید مثل حوا و آدم است.

استثناء در این میان حوا و آدم اند که منشاء خالی دارند.

کریم بر آن است که خدا از نطفه های بشری در الم الست می پرسد که پروردگارشان کیست و آنها اعتراف می کنند که خود او ست.

سؤال این است که نطفه چیست و چگونه می تواند قادر به پروردگار خود و بر زبان راندنش باشد.

شمنا از کجا می داند که روز قیامت وجود خواهد داشت و حساب و کتابی در بین خواهد بود.

 

 

ادامه دارد.