۱۴۰۵ مهر ۶, دوشنبه

درنگی در تحلیلی از سایت توده ای ها (۱۲)

 

 https://tudehiha.org/fa/11-08-2026/

ویرایشی و درنگی 

از

شین میم شین

 

حاکمیت استعمارستیز و مردم‌کُش
 «چپ» چه باید بکند؟

پیش‌گفتار

در روزگارِ دشوارِ کنونی، که ایران با سه گونه گرفتاریِ همزمان دست‌به‌گریبان است:


۱

   خطر یورش دوباره بیگانگان، 

۲


 بحرانِ اقتصادی 

 ۳

سرکوبِ درونی 

 

 «چپ»ِ ایران و جهان با پرسشی سرنوشت‌ساز روبه‌روست: 

در برابر حاکمیتی که هم در برابر زورگویی امریکا ایستاده و هم ساختار درونی سرکوبگر و سرمایه‌داری نئولیبرالیستی-رانتی دارد، 

چه باید کرد؟

معنی تحت اللفظی:
در روزگار دشوار کنونی 
ایران با ۳ گرفتاری همزمان دست به گریبان است:
تجاوز خارجی، بحران اقتصادی و سرکوب درونی.
چپ ایران و جهان باید به پرسش سرنوشت ساز زیر پاسخ بیابد:
چه موضعی باید در مقابل رژیمی گرفت که به زورگویی امپریالیسم امریکا

تن در نمی دهد

و
ضمنا
دارای ساختار درونی سرکوبگر و سرمایه داری نئولیبرالیستی ـ رانتی است؟
 
ما برای تحلیل این اولین جملات سایت توده ای ها  نخست ان را تجزیه می کنیم:

۱

در روزگارِ دشوارِ کنونی

منظور سایت توده ای ها از روزگار کنونی و دلیل او برای دشواری روزگار چیست؟
 
روزگار از وازه های ادبی است و نه از مفاهیم فلسفی و یا حداقل، سوسیولوژیکی (مربوط به جامعه شناسی.) 
 

 
امیر هوشنگ ابتهاج
  (۶ اسفندِ ۱۳۰۶ – ۱۹ مردادِ ۱۴۰۱)،
 متخلّص به ه‍. ا. سایه،
 شاعر و پژوهشگرِ ایرانی بود.
به اعتقاد بسیاری از نویسندگان و شاعران او را بزرگ‌ترین غزل‌سرای معاصر می‌نامند.
 او نخستین کتابش به نام نخستین نغمه‌ها را در سال ۱۳۲۵ منتشر کرد.
از آثار دیگر او می‌توان به تصنیف تو ای پری کجایی، سپیده، به یاد عارف و غزل‌های در کوچه‌سار شب، حصار و ارغوان اشاره کرد. 
او در رادیو از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ سرپرست برنامهٔ گل‌ها و نیز پایه‌گذار برنامهٔ موسیقایی گلچین هفته بود.

روزگار از واژه های محبوب هوشنگ ابتهاج  (سایه) است که بیشک از حافظ دارد.

روزگارا قصد ايمانم مكن
زآنچه مي‌گويم پشيمانم مكن 
 
حدیث عهد و وفا می‌رود، نبرد اینجا ست
به روزگار شبی بی‌سحر نخواهد ماند

 
وا‍ژه ادبی روزگار مترادف با زمانه است که سایه به کرات مورد استفاده قرار داده است:
سرشگ سایه باوه شد در این سرای سوحته
اگر زمانه خواستی، چه گوهری در آمدی
 
از همین واژه ادبی روزگار، سطح سواد فلسفی و فقر مفهومی و ضمنا بی خبری سایت توده ای ها  از آثار و اسناد حزب توده آشکار می گردد.
 
بشریت در قاموس کلاسیک های مارکسیسم ـ لنینیسم  نه در روزگاران سهل و دشوار، بلکه در دوران های تاریخی به سر برده است و به سر می برد و به سر خواهد برد.

بی دلیل نیست که حزب توده در اسناد برنامه ای اش، نه از محتوای زمانه و روزگار، بلکه از محتوای دوران کنونی پرده برداشته است.

محتوای دوران کنونی

از دید سایت توده ای ها و حزب توده و صدها دار و دسته توده ای از راه توده تا مهر توده و ماه توده چیست؟ 
 
۱

در روزگارِ دشوارِ کنونی

دلیل سایت توده ای ها برای دشواری روزگار، شکست اردوگاه سوسیالیستی است.

در اشعار هوشنگ ابتهاج  (سایه) هم پس از شکست اردوگاه سوسیالیستی

با واژه های ادبی  با همین محتوای مفهومی سر و کار داشته ایم.

ادامه دارد.
 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر