۱۲
· کار در سوسیالیسم، خصلت اجتماعی بیواسطه ای کسب می کند و از وسیله صرف برای زنده ماندن به امر افتخارآمیزی مبدل می شود.
۱۳
· کار ـ بدین طریق ـ علاوه بر علاقه مندی مادی، جاذبه اجتماعی ـ اخلاقی کسب می کند.
۱۴
· انضباط کاری مبتنی بر اجبار اقتصادی در سرمایه داری، جای خود را به انضباط آگاهانه نوین می سپارد که بر وظیفه شناسی داوطلبانه استوار است.
· وظیفه ای که هر کس در قبال جامعه دارد.
۱۵
· مسابقه سوسیالیستی بیانگر موضعگیری نوین نسبت به کار است.
۱۶
· تقسیم نعمات مادی و فرهنگی در وابستگی به کمیت و کیفیت کار انجام یافته از سوی هر فرد در تولید اجتماعی صورت می گیرد.
۱۷
· سوسیالیسم کار فردی هرکس را به رسمیت می شناسد و مورد قدردانی قرار می دهد.
۱۸
· قانون (اصل) اساسی زیر در سوسیالیسم معتبر است:
· از هرکس به اندازه استعدادش، به هرکس به اندازه کارش!
۱۹
· این اصل وسیله ای برای بالاتر بردن راندمان کار و برای تحکیم انضباط کار سوسیالیستی است.
۲۰
· در این اصل، تنها محدودیتی که برای میزان کارمزد وجود دارد، سطح راندمان کار است.
۲۱
· از این رو، کمک به ارتقای سطح راندمان کار اجتماعی در راستای منافع هر کس است.
۲۲
· این امر بیانگر وحدت منافع شخصی با منافع جامعتی است.
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر