https://tudehiha.org/fa/11-08-2026/
ویرایشی و درنگی
از
شین میم شین
حاکمیت استعمارستیز و مردمکُش «چپ» چه باید بکند؟
پایان سخن
در یک سوی،
«چپِ رهاییبخش»
بیشتر
بر نبرد با جمهوری اسلامی و خودسازماندهیِ طبقههای فرودست چنگ میزند. در
سویِ دیگر،
«چپِ ضدامپریالیستی»
از حاکمیت در برابرِ خطر بیرونی پشتیبانی
میکند و نبرد طبقاتی را بهفراموشی میسپارد.
(؟)
این دو رویکرد،
دو قطبِ
اصلیِ ستیزِ کنونی در «چپ» را مینمایانند؛ یکی به بیسوگری در برابرِ یورش
بیگانگان نزدیک میشود و دیگری به دفاعِ بینقد از حاکمیت.
بزرگترین ناتوانیِ هر دو رویکرد، نبودِ
تحلیلِ طبقاتیِ روشن از جامعهی ایران است.
طبقهی کارگر بهسانِ سوژهی
اصلیِ رهایی باید در مرکزِ تحلیل جای گیرد. این، همان خط طبقاتیِ راستینِ
مستقل است که میتواند از دامِ هر دو رویکرد بگذرد و راهی به سویِ آیندهای
دادگرانهتر بگشاید.
راهبردِ درست،
آمیختهای از هر دو است:
نبرد
طبقاتی (؟) هرگز نباید بهدلیلِ خطر بیرونی فراموش شود،
اما ناسازگاری با
جمهوری اسلامی هرگز نباید به همراهی با امپریالیسم انجامد.
«چپ» باید
جبههای مستقل بیافریند که هم از میهن پاسداری کند، هم نبرد طبقاتی و پیکار
دموکراتیک را بیدرنگ پیش برد،
هم از کارکردِ عینیِ جمهوری اسلامی در
سستکردنِ امپریالیسم بهره ببرد،
و هم میانِ پاسداری از میهن و پاسداری از
حاکمیت جدایی بگذارد.
با این که ناهمسانیهای این دو دیدگاه، هیچگاه از میان برداشته نخواهد شد، اما میتوان
امید داشت که کسانی مانند «عموزاد» و «حقیقت»، راهِ گفتوگو میان
هوادارانِ این دو دیدگاه را برای درکِ بهترِ اندیشههایِ دیگری بگشایند.
نوشتههای کمکی
چرا رژیم ولایت فقیه را نمیتوان نیروی ضدامپریالیستی دانست؟
پایان
ادامه دارد.
پایان سخن
در یک سوی،
«چپِ رهاییبخش»
بیشتر بر نبرد با جمهوری اسلامی و خودسازماندهیِ طبقههای فرودست چنگ میزند. در سویِ دیگر،
«چپِ ضدامپریالیستی»
از حاکمیت در برابرِ خطر بیرونی پشتیبانی میکند و نبرد طبقاتی را بهفراموشی میسپارد.
(؟)
این دو رویکرد،
دو قطبِ اصلیِ ستیزِ کنونی در «چپ» را مینمایانند؛ یکی به بیسوگری در برابرِ یورش بیگانگان نزدیک میشود و دیگری به دفاعِ بینقد از حاکمیت.
بزرگترین ناتوانیِ هر دو رویکرد، نبودِ تحلیلِ طبقاتیِ روشن از جامعهی ایران است.
طبقهی کارگر بهسانِ سوژهی اصلیِ رهایی باید در مرکزِ تحلیل جای گیرد. این، همان خط طبقاتیِ راستینِ مستقل است که میتواند از دامِ هر دو رویکرد بگذرد و راهی به سویِ آیندهای دادگرانهتر بگشاید.
راهبردِ درست،
آمیختهای از هر دو است:
نبرد طبقاتی (؟) هرگز نباید بهدلیلِ خطر بیرونی فراموش شود،
اما ناسازگاری با جمهوری اسلامی هرگز نباید به همراهی با امپریالیسم انجامد.
«چپ» باید جبههای مستقل بیافریند که هم از میهن پاسداری کند، هم نبرد طبقاتی و پیکار دموکراتیک را بیدرنگ پیش برد،
هم از کارکردِ عینیِ جمهوری اسلامی در سستکردنِ امپریالیسم بهره ببرد،
و هم میانِ پاسداری از میهن و پاسداری از حاکمیت جدایی بگذارد.
با این که ناهمسانیهای این دو دیدگاه، هیچگاه از میان برداشته نخواهد شد، اما میتوان امید داشت که کسانی مانند «عموزاد» و «حقیقت»، راهِ گفتوگو میان هوادارانِ این دو دیدگاه را برای درکِ بهترِ اندیشههایِ دیگری بگشایند.
نوشتههای کمکی
چرا رژیم ولایت فقیه را نمیتوان نیروی ضدامپریالیستی دانست؟
پایان
ادامه دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر