قرآن کریم از دیدی دیگر سوره توبه (التوبة) (۶۱۹)

 ویرایش و تحلیل

از

فریدون ابراهیمی

 

﴿فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾
[ التوبة: ۵]

و چون ماه‌هاى حرام به پايان رسيد، هر جا كه مشركان را يافتيد بكشيد و بگيريد و به حبس افكنيد و در همه جا به كمينشان نشينيد. 

اما اگر توبه كردند و نماز خواندند و زكات دادند، از آنها دست برداريد،

 زيرا خدا آمرزنده و مهربان است.

 

کریم 

در این آیه،

از ماهیت طبفاتی الله پرده برمی دارد.

الله اسلام بر خلاف الله مسیحیت فقط «آمرزنده و مهربان» نیست.

الله اسلام

دیالک تیکی از ««آمرزنده و مهربان» و ستیزنده و قسی القلب است.الله اس

از سویی فرمان قتل و حبس و پیگرد و سرکوب مشرکین را صادرمی کند و از سوی دیگر در صورت توبه و ایمان آوردن و نماز خواندن و زکات دادن، از آزار و کشتارشان صرفنظر می کند و از امرزندگی و مهربانی دم می زند.

دلیل فرق و تفاوت و تضاد الله اسلام با الله مسیحیت این است که الله مسیحیت فقط و فقط الله بردگان است.

برده داران هنوز الله مسحیت را نمی شناسند و به رسمیت نمی شناسند.

حتی از ماهیت طبقاتی مسیحیت خبر ندارند.

خیال می کنند که طرفداری لفظی و حرفی از توده برده، به معنی نماینده بردگان بودن است.

محتوای مسیحیت

دعوت بردگان به تسلیم و صرفنظر از مقاومت است.

سیلی بر سمت چپ صورت را بردگان باید با عرضه کردن سمت راست «جواب» دهند.

الله اسلام

اما

چپ نمایانه بشریت و حتی اجنه و ملائکه را عبد و بنده و برده و رهی و کنیز قلمداد می کند و خود رامعبود و ارباب برده دار مطلق و یونیورسال.

یکی از جاذبه های جنبش اسلامی هم همین چپنمایی عوامفریبانه بوده است.

واقعیت غیر قابل انکار این است که الله اسلام، انعکاس انتزاعی (عکس انتزاعی) اربابان برده دار در آیینه آسمان است.

به همین دلیل

الله اسلام

همه صفات خوب و بد اربابان برده دار را یکجا دارد.

 

به قول سعدی:

سلاطین و خوانین 

به سلامی گردن می زنند و به دشنامی، خلعت می بخشند.

یعنی

کارشان حساب و کتاب  ندارد.

از عقل اندیشنده بی نصیب اند.

خر و خردستیزند.

 

 

ذبح اسماعیل توسط ابراهیم 

 

به روایاتی خدا هر کس را که خیلی دوست داشته باشد، عزرائیل و اذنابش را به سراغ عزیزترینش می فرستد

و

 داغ بر جگرش می نشاند.

ادامه دارد.