درنگی در کنفوسیوس و جهان بینی او (۶۵)

       

نام هنگام تولد

 کوین شاه

(۵۵۱ قبل از میلاد ـ  ۴۷۹ قبل از میلاد)

(عمر: ۷۱–۷۲ سال)

 

درنگی 

از

شین میم شین

 

کنفوسیوس

تمرین تمرکز حواس به ما کمک می کند برای قدردانی از جایی که هستیم خودمان را در زمان حال نگه داریم.

 

این ادعای کنفوسیوس عاری از  عیب و ایراد نیست:

مفاهیم زیر در این حکم (جمله) او قابل تأمل و تحلیل اند:

۱

تمرین تمرکز حواس به ما کمک می کند برای قدردانی از جایی که هستیم

منظور از «جایی که هستیم» چیست؟

جایگاه اجتماعی هر کس، مثلا تعلقات طبقاتی او

چیزی جامعتی ـ طبقاتی و چه بسا مادرزادی است و چرا باید قدردان آن بود.

ضمنا

تمرکز حواس که کردوکاری معرفتی و فکری است، چه ربطی به جایگاه اجتماعی و قدردانی از کذایی از آن دارد؟

۲

خودمان را در زمان حال نگه داریم.

اولا

نگهداشنن کذایی خود در زمان حال محال است.

هر لحظه حیات

دیالک تیکی از گذشته ـ حال ـ آینده است.

همه چیز مادی و فکری در تریاد (تثلیث) کاضی و مضارع ومستقبل وجود دارد.

همه چیز هستی جاری مستمری است.

در هیچ رودی نمی توان دو بار شنا کرد.

ثانیا

درجا زدن  در زمان حال 

ننگ است و نه نام.

عیب است و نه حسن.

نشانه بدبختی است و نه نشانه خوشبختی.

ادامه دارد.